REFLECTIONS ON A BLOG

ΕΡΩΤΗΜΑ

2008-10-20T07:59:00.000-07:00

Ποιός ξέρει αν αυτό το άλλο ήμισυ της ζωής όπου

νομίζουμε πως αγρυπνούμε, δεν είναι ένας άλλος

ύπνος λίγο διαφορετικός απ' τον πρώτο, απ' τον

οποίο ξυπνούμε όταν νομίζουμε πως κοιμόμαστε;

ΠΑΣΚΑΛ

Γεώργιος Δροσίνης (1859-1951)

2008-10-16T08:28:00.000-07:00

Από τα «Φωτερά Σκοτάδια»

Ω θαλασσοθεμέλιωτα και ολιόσκεπα παλάτια,
Χτισμένα από τα σύννεφα της θερινής βραδιάς,

«Δεν θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα
σε ξένα αναστυλώματα δεμένο
ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο,
μα όσο ανεβαίνω, μόνος να ανεβαίνω.

Δεν θέλω του γιαλού το λαμποφέγγισμα
που δείχνεται άσπρο με του ήλιου τη χάρη
θέλω να δίνω φως από τη φλόγα μου
κι ας είμαι ένα ταπεινό λυχνάρι»

Ψεύτικη η ακρογιαλιά...

2008-10-14T20:00:00.000-07:00

5 ερωτήσεις που θα έκανα σε...

2008-10-13T06:52:00.001-07:00

Άργησα να δω το πόστ της synas αλλά το είδα τελικά. (όχι που θα την άφηνα).
Απαντώ λοιπόν στην πρόσκληση σε παιχνίδι αν και δε νοιώθω εμπνευσμένη

Ερωτήσεις προς:

ένα φιλόσοφο
θα μου πεις ένα σκεπτικό που θα με βοηθήσει όταν αισθάνομαι μεγάλη απογοήτευση?

ένα παιδί
ποιά ήταν η ομορφότερη στιγμή σου έως τώρα?

ένα μέντιουμ
Μα καλά με δουλεύεις?

ένα παλιό έρωτα
Με σκέπτεσαι ακόμη?

ένα καθρέπτη
Μ'αγαπάς?

ΚΑΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

2008-10-12T10:13:00.000-07:00

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

2008-09-10T11:43:00.000-07:00

ΗΔΟΝΗ

ΤΑ 5 ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΣΕ 3 ΗΜΕΡΕΣ

2008-08-26T10:38:00.000-07:00

- Τα Ανθελληνικά του Ροϊδη - Σύγχρονος σα να τα έγραφε τώρα

- Το πρώτο πρωινό του κόσμου του Jean Mari Drot - Η αγάπη ενός Γάλλου για την Ελλάδα

- Ο άλλος ύπνος του Julien Green - Αφήγημα για την αυτογνωσία ως αναγκαία προϋπόθεση για να μη χάσει κανείς τη ζωή του, έστω κιαν χρειαστεί να συνεχίσει το δρόμο τηε ζωής του μόνος του αλλά αυτοτελής, γενναιόδωρος με τον κόσμο και ευγνώμων στον εαυτό του!

- Η κυρία Μπέρτα Γκάρλαν του Arthur Schnitzler Σπουδή πάνω στη γυναικεία συνείδηση. Εξαιρετική περιγραφή της εποχής των αρχών του 20ου αιώνα.

- Έρως του Helmut Krausser H ιστορία ενός ανεκπλήρωτου πάθους με φόντο τη μεταπολεμική Γερμανία

Να περνάτε καλά ΟΛΟΙ!

HAPPY

2008-08-13T12:03:00.000-07:00

Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις...

THE BRIGHT DAY

2008-05-04T09:43:00.000-07:00

Andrey A. Tarkovsky, Myasnoe

28 August 1981

By the jasmine lies a stone,

Beneath the stone lies treasure,

On the path stands father

It is a bright, bright day.

The silver poplar's flowering
And the centifolia rose,
Beyond - grow curling ramblers,
And tender, milky grass.

Never again have I been
As happy as then.
Never again have I been
As happy as then.

There can be no returning,
nor it has been given
To tell what perfect joy
Filled that garden heaven.

Arseniy Tarkovsky, 1942

Καλό και γεμάτο ευωδιές μήνα σε όλους σας!!!

After all it is a bright bright day!!!

Ερωτηματολόγιον

2008-04-07T13:01:00.001-07:00

Και πάνω που δε μου ερχότανε καμία ιδέα για ποστ να σου η αγαπημένη μου 3pad που μου απήυθυνε πρόσκληση.

Γιατί κλαις;

Από παράπονο, όταν νοιώθω αδικημένη, από συγκίνηση όταν νοιώθω μικρά πράγματα της ζωής πόσο μεγάλα είναι.

Γιατί δεν κλαις;

Δεν κλαίω για νάζι, δεν κλαίω για να γίνει το δικό μου, δεν κλαίω για να με λυπηθούν.

Πού είναι ο βάλτος;

Ο βάλτος έχει και τα μυστικά του. Ο βάλτος είναι στο να μην έχεις το θάρρος να προχωρήσεις ενώ η καρδούλα σου το θέλει.

Ποιός και πού είναι ο δεσμοφύλακας;

Δεσμοφύλακας είναι ο εαυτός μου όταν με αφήνει να πλατσουρίζω στο βάλτο.

Πού συναντάς μία εντελώς δική σου άβυσσο;

Σε καταστάσεις που δεν ξέρω αν θέλω κι αν μπορώ να σκάψω βαθιά για απαντήσεις.

Περιφρονείς κάτι;

Πολλά. Ανθρώπους και συστήματα. Ποτέ τα ζώα.

Θα ερωτευόσουν για πάντα;

Όσο χαζό κι ουτοπικό κι αν φανεί ναι.

Γιατί πωλούνται τα "έργα τέχνης";

Για να πλουτίζουν οι έμποροι - διαμεσολαβητές.

Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;

Κάποια έργα είναι τέχνη κάποια άλλα θα έπρεπε να φέρουν τα εισαγωγικά παρέα.

Η τέχνη είναι υποκειμενική. Η τουαλέτα του Duschamps ας πούμε ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αποτελεί τέχνη καθώς και πολλά πολλά ακόμη.

Do you remember revolution?

Talking about the revolution ....only

Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλλε το ωροσκόπιό σου;

Θα το ανέβαινα αν το ήθελα, ποτέ αν μου το επέβαλλε το ωροσκόπιό μου.

Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;

Δεν καταλαβαίνω - Δεν απαντώ. Το βέβαιο είναι ότι δε θα σκότωνα ποτέ τον παππού μου.

Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;

Όχι θα την κοιτούσα κατάματα και θα το θεωρούσα πρόσκληση σε παιχνίδι.

Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ' το νόμο;

Δεν καταλαβαίνω. Θα έκανα παρανομίες αν δεν κινδύνευα από το Νόμο. Δε θα προέβαινα σε δολοφονία αν αυτό είναι η πέτρα του θανάτου.

Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε τα μεσάνυχτα απ' την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;

Τι ακριβώς έχει η οδός Αχαρνών που θα έπρεπε να φοβηθώ το πέρασμά της τη νύχτα? Θα το εξέταζα.

Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ;

Όχι βέβαια, αλλά δεν τον πάω.

Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια;

Ίσως να ντρεπόμουν. Θα το έκανα αν ένοιωθα ότι εσύ βλέπεις μέσα τους τ' αστέρια και μου το ζητούσες να στα δείξω.

Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένη;

Ούτε κατά διάνοια. Ποτέ. No way. Jamais των ζαμών!

Αν θέλουν Μαριλένα, Φαραώνα, Πασταφλώρα, Χριστίνα Κανατάκη και Σοφία ας πάρουν τη σκυτάλη.

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ

2008-03-29T02:19:00.000-07:00

Που είσαι νιότη που λεγες

Πως θα γινόμουν άλλος?

ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΜΑΡΤΥΡΙΟ

2008-03-21T03:25:00.000-07:00

Το νέο (σε γαλάζιο) Το παλιό 100 κιλά

154 κιλά

Θα συναντούσα τις φίλες μου κατά τις 11:00 στη Ράτκα. Είχαν πάει στο Μέγαρο Μουσικής να ακούσουν την Jane Birkin. Επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να βγώ εκείνη την ώρα από το σπίτι, συνήθως κοιμάμαι, αποφάσισα να πάω ένα σινεμά πριν 9 -11 και να τις βρω μετά. Κίνησα λοιπόν για το Πλάζα να δω τις "Ακίνητες Ζωές" που να μην κίναγα.
Αποφάσισα δε να μετακινηθώ με μηχανάκι για να είμαι στην ώρα μου και να μην έχω προβλήματα πάρκιν. Είχε και καλό καιρό. Με το που φτάνω στο Πλάζα, πάω να παρκάρω στην ανηφορίτσα αλλά σκέφτηκα ότι τώρα που χω πάρει ένα πιο "βαρύ" μηχανάκι δε θα μπορώ με τα τακούνια κλπ να το κατεβάσω φεύγοντας και πήγα να στρίψω για να βρω αλλού θέση.

Μόλις πάω να στρίψω το τιμόνι και να γυρίσω, να σου με φαρδιά πλατιά στην άσφαλτο με το μηχανάκι - που εκείνη την ώρα μου φάνταζε νταλίκα - πάνω στο πόδι μου που τώρα ήταν εγκλωβισμένο από κάτω. Πόναγα φρικτά και δεν υπηρχε περίπτωση να μετακινηθώ, οπότε άρχισα να φωνάζω βοήθεια, βοήθεια πονάω βοηθείστε με. Πράγματι ήρθε ένα νεαρό ζευγαράκι που περνούσε καθώς και ένας κύριος από παρακείμενο καφέ και με βοήθησαν. Σήκωσαν τη μηχανή, σήκωσαν κι εμένα, που είχα φρικτά ταραχτεί. Ευχαρίστησα το ζευγαράκι και τον κύριο που μου έφερε μια σακούλα παγάκια για το καραμπλαβιασμένο πόδι, και στον αστράγαλο μια μαύρη τρύπα και μπήκα στο σινεμά για να περάσει η ώρα.

Το έργο μάπα, η έτσι μου φαινόταν μέσα στον πόνο μου. Τώρα η σακούλα με τα παγάκια έτριζε λίγο οπότε οι μπροστινοί και διπλανοί με κοιτούσαν με δυσφορία, όπως κάνω κι εγώ εξάλλου όταν γίνεται θόρυβος στο σινεμά, γιατί νόμιζαν ότι μασουλάω τσίπς ή κάτι άλλο. Έσκυψα λοιπόν ευγενικά και τους ζήτησα συγνώμη αλλά ότι μόλις είχα πάθει ένα ατύχημα. Στο διάλειμμα που με είδαν το βλέμμα τους άλλαξε άρδην, γεμάτο συμπόνοια και κατανόηση.

Πέρασε κι ώρα, το έργο χάλια, έφυγα και 10 λεπτά νωρίτερα που δε φεύγω ποτέ μα ποτέ νωρίτερα, και σαν easy rider (my ass) ξανανέβηκα στο όχημα για τη Ράτκα.

Οφείλω να σας πω ότι φοβήθηκα πολύ - πράγμα που σπανιότατα μου συμβαίνει - γιατί αισθάνθηκα ότι αν είχα πέσει κάπου πιο απόμερα χωρίς κόσμο δεν θα μπορούσα να έχω απεγλωβιστεί.

Δύο πράγματα μου έκαναν φοβερή εντύπωση σε αυτή μου την περιπέτεια

1. Που ενώ είχα πέσει και φώναζα βοήθεια και πονάω το νεαρό ζευγαράκι ήλθε μεν αλλά διστακτικά, όχι γρήγορα. Τους έβλεπα από μακριά που κοιτούσαν και μόνο όταν του είπα έλα σε παρακαλώ τρέξε πονάω έκανε πιο γρήγορο το βηματισμό του. Και πάλι μη φανταστείτε σβελτάδα, απλά όχι οκνά. Πράγμα που με προβλημάτισε για την κοινωνία μας εν γένει, το φόβο και την αδιαφορία που έχουμε για τους διπλανούς μας, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου.

2. Που μετά από τέτοια πτώση το καλσόν μου δεν είχε την παραμικρή τρυπούλα. Για να ξέρετε Wolford. Αθάνατα.

ΥΓ : Άλλαξα μηχανάκι πριν λίγο καιρό. Ήθελα να πάρω το ίδιο αλλά σε περισσότερα κυβικά. Μη φανταστείτε, από 50 σε 125. Σιγά τα ωα δηλαδή. Είμαι και της συνήθειας, και αν κάτι με βολεύει θέλω το ίδιο. Έλα όμως που όλοι μου έλεγαν πάρε το καινούργιο που είναι πιο στιβαρό, με μεγαλύτερες ρόδες κλπ κλπ με τα πολλά με έπεισαν και πήρα το μεγαλύτερο. Τι το θελα. Νομίζω πως θα το βάλω σε αγγελία και θα ξαναπάρω το παλιό. Σε δουλειά να βρισκόμαστε, αλλά να μου πήγε!

Με αφορμή το Σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης

2008-03-16T03:46:00.000-07:00

Στο φυσικό θεσμό του γάμου, που οι απαρχές του χάνονται στα βάθη της Προϊστορίας, το τελετουργικό τυπικό, οποιοδήποτε, δηλώνει μπροστά στην κοινότητα την ανάληψη από το ζευγάρι μιας αμοιβαίας ευθύνης η οποία ιδρύει και υπηρετεί τη σχέση: Θέλω να μοιραστώ τη ζωή με τον συγκεκριμένο "άλλον", δέχομαι δημόσια την ευθύνη και τη διακινδύνευση της σχέσης.

Διότι σχέση δεν είναι η παράλληλη και ασύμπτωτη συνύπαρξη δύο θωρακισμένων εγωισμών, δεν είναι η δυαδική μοναξιά.

Η σχέση είναι εκούσιο άθλημα ελεύθερης αντίστασης στον ατομοκεντρισμό, στις ενστικτώδης ορμές της αυτοσυντήρησης, της επιβολής της κυριαρχίας. Μοιράζονται τη θέλησή τους οι άνθρωποι στη σχέση, διαφορετικά αλλοτριώνουν τη σχέση σε εξάρτηση, υποταγή εκμετάλλευση του ενός από τον άλλον.

Απόσπασμα από το κείμενο του Χρήστου Γιανναρά στην Καθημερινή 16/3

ΥΓ Το Γιανναρά τον είχα καθηγητή στο σχολείο στο μάθημα των Θρησκευτικών. Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια για να τον παρακολουθώ.

ΙΟΥΔΑΣ

2008-03-14T08:45:00.000-07:00

Πώς ένα τόσο όμορφο δέντρο

έχει αυτό το όνομα ?

Dance with me

2008-03-02T01:07:00.000-08:00

ΤΣΙΚΝΑΣ

2008-02-28T08:17:00.000-08:00

Η Τσικνοπέμπτη θα μου θυμίζει πάντα την ημέρα που πήρα από το δρόμο το σκυλάκι της φωτογραφίας το οποίο και ερωτεύτηκα ακαριαία. Τον ονόμασα Τσίκνα και ζει μαζί μου τα τελευταία 13 χρόνια. Ήταν περίπου ενός έτους όταν βρέθηκε και μαθημένος. Παρ' όλο ότι ήθελα από την αρχή να τον κρατήσω έκανα αυτό που μου υπαγόρευε η συνείδησή μου, δηλαδή να ενημερώσω το κοντινό τμήμα μήπως χάθηκε και κάποιος τον αναζητούσε. Κανείς όμως δεν αναζητούσε τον Τσίκνα που μάλλον ήταν προορισμένος να γίνει δικός μου. Ξεκίνησαν λοιπόν και οι καθημερινές "υποχρεώσεις". Πρωί, μεσημέρι, απόγευμα και βράδι την ίδια πάντα, ώρα ανεξαρτήτως καιρού, βόλτα. Την εποχή εκείνη τράβαγε με το λουρί και μόνο μετά από πολλά πολλά χρόνια έμαθε να περπατά δίπλα μας. Εγώ πάντα τον άφηνα και ελεύθερο για να τρέξει έχοντας χιλιάδες φορές βλαστημίσει όταν χανόταν στο πάρκο του Ωδείου ΑΘηνών ή στο Βασιλικό ( αχ συγνώμη Εθνικό εννούσα) κήπο και έψαχνα με τις ώρες φωνάζοντας και καρδιοχτυπώντας. Μυαλό όμως δεν έβαζα γιατί δεν έβαζα και ποτέ το κακό με το νού μου. Αφού ήταν ο άρχων του σπιτιού για 3 χρόνια μετά γεννήθηκε η κόρη μου και μοιραίως τα χάδια μετατοπίστηκαν. Ο τσίκνας όμως ήταν πάντα εκεί ο πρώτος που υποδέχτηκε το μωρό στο σπίτι. Ποτέ δε δάγκωσε, όσο και να τον ενοχλούσαν τα παιδιά, ποτέ δεν ενόχλησε ποτέ δε λέρωσε. Ο τσίκνας ήταν καθαρός από μόνος του και είχε τρόπους. Ήταν βέβαια αλητήριος τύπος, όταν μπορούσε "την έκανε" κυνηγώντας καμιά γάτα αλλά πάντα βρισκόταν. Τι εκδρομές, τι πεζοπορίες παντού μα παντού μαζί μας. Όταν επέστρεφα από τη δουλειά είτε με το αυτοκίνητο είτε με το μηχανάκι με καταλάβαινε από τη γωνιά του δρόμου κι άκουγα το γαύγισμά του να με καλωσορίζει.

Τώρα είναι πια γεράκος κι έχει ασπρίσει, δεν ακούει όταν γυρνώ, δεν έρχεται σε όλες τις εκδρομές, είναι όμως πάντα εδώ, ο πρώτος που βλέπω όταν ξυπνώ και ο τελευταίος πριν κοιμηθώ. Είναι ο άντρας του σπιτιού μου και τον λατρεύω!

FEMMES AU BORD DE LA CRISE DE NERFS

2008-02-27T05:45:00.000-08:00

Απόσπασμα από άρθρο του Παντελή Μπουκάλα στην Καθημερινή της 27/2/08

Τη λέξη υστερία την πήραμε από τη γαλλική “hysterie” και πρωτοχρησιμοποιήθηκε στα ελληνικά το 1891, στην εφημερίδα “Άστυ” με τη σημασία της νευροπάθειας που δεν οφείλεται σε οργανική βλάβη. Εξήντα χρόνια νωρίτερα είχε εισαχθεί ο όρος “υστερισμός” για να σηματοδοτήσει την ίδια “νόσο”.
Την αρχαιοελληνική λέξη “ύστερα”, που είχε την έννοια της μήτρας, χρησιμοποίησαν οι ξένοι κατασκευαστές. Και σίγουρα κάθε άλλο παρά φυλετικά και πολιτισμικά αθώο μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι για να δηλωθεί μια παθολογική ψυχική κατάσταση επελέγη ως βάση μια λέξη που προσδιορίζει τις γυναίκες και μόνο αυτές, δηλαδή τα «αδύναμα πλάσματα», τα ευεπίφορα στην ταραχή, όπως τα θέλει και τα εννοεί ο άρρην Λόγος, ο άρρην πολιτισμός. Έτσι από το βιολογικού περιεχομένου συμπέρασμα του Αριστοτέλη ότι «μόνον υστερικόν έστι γυνή των άλλων ζώων» (μόνο η γυναίκα δηλαδή έχει μήτρα) μετατοπιστήκαμε με τρόπο «φυσικό», ύπουλα «φυσικό» στην «επιστημονική» άποψη ότι μόνο η γυναίκα είναι υστερική, ενώ οι άντρες κρατάνε πάντοτε τη νηφαλιότητα τους και την ψυχραιμία τους.

PS : Πολύ μου αρέσει η νέα λέξη που έμαθα ευεπίφορος

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ

2008-02-25T07:04:00.000-08:00

Μετά από την πρόσκληση του Γιώργου Μάνεση στο παιχνίδι συμμετέχω με

τη θεωρία της ηδονής του "Giacomo Leopardi" σελ 123.

Αναφέρομαι εδώ σε κάθε πράγμα που προορίζεται να εκλείψει, όπως η ζωή ή η συντροφιά, ή τα νιάτα ακόμη και του πιο αδιάφορου (ακόμη και κουραστικού ή μισητού) ατόμου, σε μια συνήθεια ή ένα τρόπο ζωής κλπ. Εκτός αν αυτό το πράγμα που χάθηκε για πάντα ήταν κάτι οδυνηρό, ένα είδος δυστυχίας, πόνου κλπ ή αν το τέλος του σημαίνει ότι κάποιος έχει πετύχει το στόχο του, έχει εκπληρώσει τους αντικειμενικούς σκοπούς του κλπ. Ακόμη κι εδώ όμως αν ήμασταν συνηθισμένοι σ' αυτό το πράγμα, θα αισθανθούμε επίσης συγκίνηση' Μόνο για την πλήξη δεν μπορούμε ποτέ να λυπηθούμε όταν τελειώνει.

Κάθομαι στο γραφείο μου στο σπίτι και δίπλα μου στο ράφι (βλ φωτο) οι επιλογές ήταν

1) Άπαντα του Επίκουρου
2) Η ερωμένη της της Ντόρας Ρωζέττη
3) Μια παλιά ερωμένη του J. Barbey d' Aubervilly
4) Αέναη ευφορία του Πασκάλ Μπρυκνέρ και
5) Εραστές, ευτυχισμένοι εραστές του Valery Larbaud

Oι όροι του παιχνιδιού:

1. πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή
2. το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο κοντύτερα σε μας, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες)
3. βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση
4. αντιγράφουμε τις επόμενες τρείς δλδ την έκτη, έβδομη και όγδοη και
5. βρίσκουμε άλλους πέντε και προσκαλούμε στο παιχνίδι.

Λοιπόν προσκαλώ τη Μαριλένα, τη Faraona, τη χελώνα, τον ωσηε και το stiliano.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΥ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΟΥ

2008-02-24T13:30:00.000-08:00

Η ώρα είναι 1:30. Κυριακή. Μόλις έχω γυρίσει από την Πρωτοψάλτη που πέρασα μια πολύ ωραία βραδιά έχοντας πάει με άλλες 6 γυναίκες. Όλες πολλά χρόνια παντρεμένες. Μία πρόσφατα χωρισμένη κι εγώ χωρισμένη από το 2000. Το 2002 γνώρισα έναν άντρα σε βιβλιοπωλείο της γειτονιάς μου, με τον οποίο ερωτευτήκαμε παράφορα. Σήμερα, κι αφού έχω χωρίσει έναν χρόνο με αυτόν, σε όλα τα τραγούδια που άκουσα, τον έφερνα στο μυαλό μου. Έβλεπα τη διαφορά με τις φίλες μου που αυτές βγαίναν δίχως τους άντρες τους, μα που κι όταν είναι μαζί σπάνια διακρίνεις κάποιο ίχνος έρωτα μεταξύ τους, ενώ εγώ και με τον Θ. όπου κι αν ήμασταν δεν είχαμε μάτια παρά ο ένας για τον άλλον. Ήμασταν πραγματικά ερωτευμένοι. Τα σώματά μας θέλανε και βρίσκονταν μαζί καθημερινά. Αγγιζόμασταν συνέχεια. Η συνεύρεσή μας ήταν μαγική. Έχοντας μείνει ένα χρόνο μακριά από αυτή την κατάσταση διαπιστώνω ότι δεν την έχω εντελώς ξεπεράσει. Ίσως γι αυτό οι φίλες μου λένε πως δε δίχνω διαθέσιμη. Ίσως τελικά οι "γεροντοέρωτες" να είναι πιο δυνατοί από αυτούς που νοιώθουμε μικρότεροι.

Όπως τυλίγονταν τα χέρια στο σώμα
κι όπως έσπαζε σ' αστέρια η βραδιά
σου είχα αγγίξει δειλά την καρδιά
Σ' αγαπάω

Κι όπως έπεφταν τ' αστέρια στο χώμα
κι όπως πεφταν στη γη τα κορμιά
σου βρήκα μόνο μια λέξη να πω
Σ' αγαπάω

Ο αγγελός μου ο άνθρωπός μου ο θάνατός μου εσύ
εσύ ο άγγελός μου ο ανθρωπός ο θάνατός μου, εσύ

Εσύ που έστρεφες αργά το μαχαίρι
εσύ που μου περνες γλυκά τη ζωή εσύ

Κι όταν μου έστρεφες αργά το μαχαίρι
κι όταν μου έπερνες γλυκά τη ζωή
πάλι μια λέξη μοναχά σου χα πει
Σ' αγαπάω

Κι όπως παλεύαμε έτσι χέρι με χέρι
κι όπως δεν είχα πια καρδιά να πιαστώ
βρήκα και πάλι ένα τρόπο να πω
Σ' αγαπάω

Ο άγγελός μου ο άνθρωπός μου ο θάνατός μου εσύ
ο άνθρωπός μου ο άγγελός μου ο θάνατός μου

Γύρω ο κόσμος περπατά σε ζευγάρια
κι εγώ μονάχη σ' ένα σπίτι σβηστό
Να χω ένα ψίθυρο στο στόμα ζεστό
Σ΄αγαπάω

Η αλήθεια είναι πως είμαι πια ένας πολύ λογικός άνθρωπος (δεν ήμουν πάντα έτσι) κι έχοντας ένα παιδί δεν θα μπορούσα να παραμείνω με έναν άνθρωπο αβέβαιο, έναν άνθρωπο που τη μία με λάτρευε και την άλλη με καταέβριζε μη πιστεύοντας σε εμένα, νομίζοντας πως τον απατώ πως τον κλέβω και διάφορα άλλα παρανοικά. Όμως όσο παράλογο κι αν φαντάζει ο άνθρωπος αυτός μου λείπει κατά μία έννοια. Μου λείπει η αγκαλιά του, η μυρωδιά του, το άγγιγμά του όσα κάναμε παρέα, οι περίπατοι οι κουβέντες μας. Ένα κομμάτι του ήταν ο άνθρωπός μου, ο αγγελός μου και ο "θάνατός" μου.

το τραγούδι αφιερωμένο στον Θ.Χ.

MEMOIRES OF A GEISHA

2008-02-22T05:48:00.000-08:00

Γκέισα... Και μόνο με την αναφορά αυτής της μικρής γιαπωνέζικης λέξης, στα μάτια των Δυτικών ξετυλίγεται αμέσως μια ακολουθία εικόνων που λικνίζονται νωχελικά ανάμεσα σε ράθυμη ηδυπάθεια και ερωτική φαντασίωση.
Κι όμως! Κάθε άλλο παρά ύπαρξη που προορίζεται απλώς για την ικανοποίηση των σαρκικών επιθυμιών, η γκέισα αρκεί για να συνοψίσει την πεμπτουσία της ιαπωνικής αισθητικής λεπτότητας.
Πηγή έμπνευσης για τους χαράκτες, που θα αποδώσουν μέχρι υπερβολής την ντελικάτη καμπύλη ενός ώμου, τη στρογγυλάδα ενός στήθους ή τη λεπτότητα ενός αυχένα, εκείνη ενσαρκώνει πρώτα απ' όλα την ιδανική "Γυναίκα", έξυπνη και καλλιεργημένη εταίρα, μουσικό, ζωγράφο ποιήτρια και χορεύτρια συγχρόνως.
Οι Δυτικοί θα προτιμήσουν να δοξάσουν στο πρόσωπό της τον μύθο της γυναίκας - παιδιού, κάτι ανάμεσα σε σύζυγο και κούκλα.

Της Berenice Geoffroy - Schneiter από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ.

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΤΑΚΗ

2008-02-17T05:25:00.000-08:00

Φωτογραφίες από το «Λευκό βιβλίο του Τάκη Διαμαντόπουλου» (Εκδόσεις Καστανιώτη) φιλοξενούνται σε έκθεση της Γκαλερί Ζουμπουλάκη από την Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2008.

Ο Τάκης Διαμαντόπουλος, μετά την τελευταία παρουσίαση των φωτογραφικών πορτρέτων του στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη το 2005, επανέρχεται με μια σειρά γυμνών πορτρέτων διάσημων γυναικών από το χώρο της τέχνης και του θεάτρου. Οι φωτογραφίες του διακρίνονται από εντυπωσιακή λιτότητα και ταυτόχρονα τρομερή ζωντάνια. Δουλεύει με το φως και την αντίθεση άσπρου - μαύρου για να δώσει κίνηση, φόρμα και έκφραση, αποτυπώνοντας πάνω στο χαρτί την προσωπικότητα και το συναίσθημα των μοντέλων του, σε έναν προσωπικό διάλογο μαζί τους. Κάθε πορτρέτο έχει τη μικρή του ιστορία - άλλωστε επιτυχημένη φωτογραφία για τον Τάκη Διαμαντόπουλο δεν είναι παρά «αυτή που βγάζει το μέσα έξω των ανθρώπων...».

Διάρκεια έκθεσης: 21 Φεβρουαρίου - 1 Μαρτίου 2008

Γκαλερί Ζουμπουλάκη,

Πλ.Κολωνακίου 20

Ώρες λειτουργίας : Τρ. - Παρ. 11.00 -14.00 και 18.00 - 21.00,

Σάβ. 11.00 - 14.00

Κυριακή & Δευτέρα κλειστά

Η ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

2008-02-15T11:42:00.000-08:00

Μόλις γύρισα από μια πολύ ωραία ταινία του Φατίχ Ακίν.

Απογευματινή στο Δαναό. Η άκρη του ουρανού.

Επιβεβαίωση ότι η ζωή έχει δικούς της κανόνες, κι ότι όσο κι αν την προγραμματίζεις, η τύχη, η συγκυρία έχουν τελικά τον τελευταίο λόγο.

Είχα καιρό να συγκινηθώ έτσι στον κινηματογράφο.

Μη τη χάσετε!

ΧΤΑΠΟΔΙ ΜΕ ΟΥΖΟ

2008-02-14T04:10:00.000-08:00

Στο νέο μου bloggoφίλο που του αρέσει η θάλασσα, το χταπόδι στα κάρβουνα και το ουζάκι. Κι ο έρωτας. Σας τα λέω εγώ, απλά πράγματα στη ζωή "Λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ' αγόρι μου". (scrive sex & καλοπέραση).

Ενώ ετοιμαζόμαστε για Σαββατοκύριακο με χιόνια, άλλα λαχταρά η καρδιά μας γι άλλα κλαίει! Το καλοκαιράκι ante portas! Πίνω λοιπόν στην υγειά όλων σας, ερωτευμένων και μη, με την ευχή σε όσους μεν είναι να παραμείνουν και σε όσους όχι, σύντομα να ερωτευθούν.

ΙΜΕΡΟΣ

2008-02-11T22:44:00.000-08:00

Ίμερος

Πόθος, σφοδρή επιθυμία, κυρίως ερωτική.

Στη μυθολογία ο Ίμερος ήταν σύντροφος του Έρωτα. Ο Ίμερος, ο Έρωτας και η Πειθώ αποτελούσαν τη συνοδεία της θεάς Αφροδίτης.

(Θέλω κι εγώ τέτοια συνοδεία παρακαλώ)

Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ίμερος < ιμείρω = ποθώ, επιθυμώ.

Καλά που είμαι γραμμένη και στην asprilexi και μου έρχονται καθημερινά λέξεις και οι έννοιες ή ετυμολογίες τους. Σας συστείνω αυτό το site ανεπιφύλακτα http://www.asprilexi.com/. Μπορείτε να γραφτείτε και να σας έρχεται καθημερινά στο mail σας κάποια λέξη ανάλογα με τη θεματολογία της εβδομάδας. Αυτή η εβδομάδα έχει ως θέμα "Τα πάθη του έρωτα". Ότι μας πρέπει δηλαδή.

Εις ανάμνησιν

2008-02-03T15:19:00.000-08:00

Σα σήμερα το 1949 γεννήθηκε ένας άνθρωπος τον οποίο αγάπησα πολύ. Δυστυχώς τα αισθήματα δεν ήσαν αμοιβαία.

Για όλες τις στιγμές που :

οι ψυχές μας συμβαδίσανε
νοιώσαμε ταυτόχρονα ευτυχισμένοι
αγκαλιαστήκαμε
ονειρευτήκαμε ένα κοινό μέλλον
περπατήσαμε χέρι χέρι
γελάσαμε
ενωθήκαμε

Τον ευχαριστώ

Για τις στιγμές που :

Με προσέβαλε
Με αμφισβήτησε
Με φοβέρισε
Με έβρισε
Μου επιτέθηκε

Το μόνο που κατάφερε είναι να με θυμώσει στην αρχή, να με γεμίσει πίκρα, να με κλείσει περισσότερο στον εαυτό μου και να μου αποδείξει εν τέλει πως δεν έτρεφε τα ανάλογα αισθήματα για μένα. Ο καιρός όμως ήταν, είναι και θα είναι μεγάλος γιατρός.

Κάποτε, περίπου στα 20, μου είχαν πει ότι η ηλικία των 40 είναι η ωραιότερη της γυναίκας. Ίσως παρέλειψαν να μου πουν της συντροφευμένης γυναίκας.

Jouez mal mais jouez vite...

2008-01-25T10:47:00.000-08:00

... έτσι λένε στα διάφορα χαρτοπαικτικά καρέ.

Δηλαδή παίζετε άσχημα αλλά παίζετε γρήγορα.

Έτσι και ο γάλλος Sarkozy από σβελτάδα άλλο τίποτα. Δεν πρόλαβε να χωρίσει και να τος πάλι νυμφευμένος. Πάντως το ζευγάρι οφείλω να ομολογήσω πως μ' αρέσει. Τους βρίσκω ταιριαστούς, καλοβαλμένους και sexy (εξωτερικά τουλάχιστον). Και μου αρέσει που έκαναν του κεφαλιού τους, κατά πως τους άρεσε, αψηφώντας και θέσεις και όλα. Τώρα αυτό ίσως κάτι να δείχνει, κάτι σε επιπολαιότητα, κάτι που κοντράρει με το αξίωμα που κατέχει, δεν ξέρω. Πάντως (εκτος χορού κρίνωντας)
I like.

Άντε και βίον ανθόσπαρτον!

ΥΓ: Δεν πιστεύω να το έκανε για να μπει στο μάτι της πρώην γιατί τότε θα ναι γελοίος.

Όχι. Θέλω να πιστεύω ότι ήταν ένα coup de foudre και ότι σ' αυτή την ηλικία πλέον ξέρεις και τι θέλεις και έχεις και το θάρρος να προχωρήσεις.

Chapeau Sarko!

ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ

2008-01-24T22:31:00.000-08:00

Αυτό που έχει σημασία

δεν είναι η ποσότητα των δυνατοτήτων

αλλά τι ποσοστό τους αξιοποιείται

Αχ Κουνελάκι, κουνελάκι

2008-01-23T09:36:00.001-08:00

Το νέο μέλος της οικογενείας μας είναι αυτό το κουνελάκι. Είχα αρκετές αντιρρήσεις ώσπου να καμθεί τελικά η αντίστασή μου.

Για πολύ καιρό είχα τα παρακάλια της μικρής για την αγορά του. Εγώ από την άλλη δεν μπορώ να νοιώθω ότι το ζωάκι είναι στο κλουβί.

- Μα και στα pet shops στα κλουβιά είναι και μάλιστα πολύ χειρότερα.

- Ναι αλλά αν δεν τα αγοράζαμε δεν θα υπήρχε ζήτηση και έτσι δεν θα τα εμπορεύονταν.

- Θα βαζα και εγώ το λιθαράκι μου με το να μην αγοράσω.

- Ναι και σιγά τα πολλά που θα κατάφερνες και σιγά μη σταματούσε η δική σου στάση το εμπόριο.

Αφού πέρασα λοιπόν καιρό κάνοντας αυτό το διάλογο με τον εαυτό μου, τελικά ενέδωσα στην επιθυμία της κόρης μου.

Άλλη μια φροντίδα στο κεφάλι μου - αν και προς το παρόν το έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου το παιδί. Αλλά δεν παύω να έχω μία έννοια. Και δύο μπορώ να σας πω. Αφήστε δε που όταν το μυρίζεται ο σκύλος παθαίνει αμόκ, ο ένας, γιατί ο άλλος φοβάται. Κι έτσι αναγκάζομαι να το ανεβάζω ψηλά και να μηχανεύομαι διάφορα κόλπα. Μπελάς σας λέω. Χρειάζομαι logistics.

Βέβαια είναι τόσο χαριτωμένο που κομμάτια να γίνει.

Αχ κουνελάκι κουνελάκι, ξύλο που θα το φάς

Μέσα σε ξένο περιβολάκι

τρύπες γιατί τρυπάς

Μη μου σουφρώνεις τη μυτούλα

Μη μου κουνάς τ' αυτιά

Μη μου κλείνεις το ματάκι

Είσαι μια Ζωγραφιά

3 Ποιήματα + 1 Τραγούδι

2008-01-20T07:28:00.001-08:00

Μετά από προτροπή / πρόσκληση της εκ Βιέννης φίλης μας 3pad αναφέρω τα εξής τρία ποίηματα κι ένα τραγούδι.

Μαρία Πολυδούρη
Γιατί μ' αγάπησες

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
στα περασμένα χρόνια
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού, προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρα γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κ' έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν.

Μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο
να παίζει, να πονάει
μόνο γιατί όπως πέρναα με καμάρωσες.

Γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες
και μου άπλωσες τα χέρια
κι είχες μέσα στα μάτια σου το θάμπωμα
- μια αγάπη πλέρια
γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες,

Γιατί, μόνο γιατί σ'εσένα άρεσε
γι αυτό έμεινε ωραίο το πέρασμά μου
Σα να μ΄ακολουθούσες όπου πήγαινα,
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε,

Μόνο γιατί μ΄αγάπησες γεννήθηκα,
γι αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ΄αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτή αγάπη σου
μου χάρισε η ζωή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτή αγάπη σου

Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ΄αγάπησες
έζησα, να πληθαίνω
τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες
κι έτσι γλυκά πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ωραία μ΄αγάπησες.

Αριστοτέλη Βαλαωρίτη
Η Αγράμπελη

Λέγει η αγράμπελη μυριανθισμένη,
στον άγριο πλάτανο που τη θωρεί
και με τον ίσκιο του συχνοδιαβαίνει
πάντοτε επάνω της, βράδυ κι αυγή:

«- Δένδρο περήφανο, μέσ΄ τον αγέρα
τα φύλλα, οι κλώνοι σου θρασομανούν·
βρίσκεις στενόχωρη τώρα τη σφαίρα;
Τ' άστρα τα σύγνεφα δε σε χωρούν;

» Τρέχει στη ρίζα σου νεράκι κρύο
βυζαίνεις άκοπα την καταχνιά,
κι εμένα ζήλεψες συ το θηρίο,
γιατί μ' επότιζε λίγη δροσιά;

»Τί θέλεις πλάτανε, τί μου γυρεύεις;
Διώξε τον ίσκιο σου κι είμαι μικρή.
Τ' άνθη μου επάγωσαν, μην τα παιδεύεις,
άσε τον τον ήλιο μου να τα χαρεί...»

«- Ξανθή μου αγράμπελη, τί με φοβάσαι;
Θέλεις να σέρνεσαι πάντα ορφανή,
μονάχη σου έρημη τη νύχτα νάσαι,
νάχεις κρεβάτι σου λιθάρια, γη;

»Τ' άνθη ζευγάρωσε με την ανδρειά μου,
γένου βασίλισσα κι εγώ θρονί,
στηλώσου επάνω μου..., στην αγκαλιά μου
κάθε άλλο λούλουδο θα σε φθονεί...»

Την εξεγέλασε τ' άγριο πλατάνι,
την επερίπλεξε μέσ' τα κλαριά....
Τί κρίμα, πώδωκες, ξανθό βοτάνι,
για λίγο ψήλωμα την παρθενιά!

Φτωχή κι ανύπανδρη στην ερημιά σου
μουτανε τ' άνθη σου κρυφή χαρά·
Τώρα θ' αρπάζουνε τη μυρωδιά σου
τα νέφη κι ο άνεμος που'σαι κυρά.

ΚΑΒΑΦΗΣ
Che fece... il gran rifiuto

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησή του.
Ο αρνηθείς δε μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ' όχι - το σωστό - εις όλην την ζωή του.

Από τους αγαπημένους μου ποιητές είναι και ο Γιώργος Σαραντάρης.

Και ένα τραγούδι από τα παλιά, που μου θυμίζει την εποχή που ζούσα στο Παρίσι και επισκεπτόμουν συχνά πυκνά ένα atelier γλυπτικής ενός φίλου καλλιτέχνη.

Παλιό αλλά πάντα αγαπημένο. CURE! Enjoy!

I NEED A MAN con DUENDE

2008-01-17T04:15:00.000-08:00

Και για να πάμε ηχητικώς και στο τέλος της δεκαετίας του 70 ας ακούσουμε το παρακάτω.

I need a man

Αυτό είναι σίγουρο.
Τι άντρα όμως? Όχι ότι κι ότι.

Τι θα έπρεπε να έχει ένας άντρας για να με σαγηνεύσει/συγκινήσει?

Κατ' αρχήν κάποιος σε τραβάει με το παρουσιαστικό του στην αρχή, πράγμα υποκειμενικό για τον καθένα.
Κατά εμένα θα έπρεπε να έχει ανδροπρεπές παρουσιαστικό, χείλη ούτε μεγάλα αλλά ούτε και μικρά, ψηλός αλλά όχι άχαρος, μάτια ζεστά και ζωηρά, ωραία χέρια με καλοσχηματισμένα και καθαρά νύχια και να μην "βγάζει" προς τα έξω ναρκισσισμό αλλά ούτε και από την άλλη σεμνοτυφία. Να φλερτάρει διακριτικά, αλλά να είναι το αρσενικό.

Χαρακτηριστικά που θα ήθελα να ανακαλύψω μετά:

Ευγένεια (εσωτερική και εξωτερική, συνήθως αν υφίσταται η πρώτη ακολουθεί και η άλλη)
Ήθος (πρέπει να το έχει λάβει από την οικογένειά του, αν όχι δύσκολα είναι επίκτητο)
Καλλιέργεια
Γενναιοδωρία (συναισθημάτων κυρίως)
Αξιοπρέπεια ( προϋπόθεση η υψηλή αυτοεκτίμηση)
Σεβασμό (προς τον εαυτό του και τους άλλους)
Άκρατο σεξουαλισμό /αισθησιασμό (που να θέλει συχνά να τον εκδηλώνει, Oh yes)
Χιούμορ
Τρυφερότητα
Ειλικρίνεια
Τσαγανό (ήθελα να πω άλλη λέξη αλλά αυτή νομίζω αποδίδει εξίσου τα guts)

Σίγουρα θα υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που διαθέτουν πολλά από αυτά, πάντως τα τελευταία 6 χρόνια δεν έχω πέσει ακόμη πάνω σε κάποιον, τέτοιον.
Ζητάω πολλά? ( 11 σε 1 )

Λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ' αγόρι μου που λεγε και η Μαρινέλλα.

Α και για να μην αναρωτηθείτε να σας προλάβω.
Ναι προσφέρω και εγώ πολλά από αυτά.

Hey there Delilah

2008-01-14T09:38:00.000-08:00

Hey there Delilah,

don't you worry about the distance

I'm right there if you've being lonely

give the song another listen

Close your eyes

Listen to my voice it's my disguise

I'm by your side

Oh it's what you do to me ...

Το τραγούδι που μου αρέσει πολύ αυτή την περίοδο.

Κι ένα παλιότερο που μου άρεσε και μου αρέσει πάντα. Η Delilah "καίει καρδιές" σε όλες τις εποχές!

Dante Alighieri - Θεία Κωμωδία

2008-01-07T05:51:00.000-08:00

Nel mezzo del cammin di nostra vita

mi rittrovai per una selva oscura

che la diritta via era smarrita

Διαβάστε αυτό το θεσπέσιο ποιήμα του Δάντη στην ιστοσελίδα

http://etcweb.princeton.edu/dante/pdp/ σε ιταλικά και σε αγγλική μετάφραση

Η Θεία Κωμωδία αποτελείται από τρία μέρη: Κόλαση, Καθαρτήριο και Παράδεισος, και το κάθε μέρος αποτελείται από 33 ωδές ή τραγούδια (cantos). Ο Δάντης περιγράφει σε πρώτο πρόσωπο ένα φανταστικό ταξίδι του στον Άδη. Τον συνοδεύει στην Κόλαση και στο Καθαρτήριο ο δάσκαλός του Βιργίλιος ενώ η πορεία του στον Παράδεισο γίνεται με την παρουσία της Βεατρίκης, που αντιπροσωπεύει το γυναικείο πρότυπο.

Τώρα, στο μέσον περίπου της ζωής, (κσ) είναι ώρα για πολλές ανακατατάξεις και αναδιοργανώσεις. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν μαζί με τη νέα χρονιά και τις προσωπικές μας αναθεωρήσεις.

ΠΡΩΤΟΧΡΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ

2007-12-31T02:49:00.000-08:00

Εύχομαι σε όλους για το Νέο Χρόνο 2008

Υγεία

Πολλές χαρούμενες στιγμές

Γέλιο

Τρυφερές αγκαλιές

Αγάπη

Αισιοδοξία

και να θυμάστε πως η ζωή, παρά τις δυσκολίες της, είναι ΩΡΑΙΑ και ΜΙΑ.

ΕΥΧΕΣ

2007-12-19T01:52:00.000-08:00

Εύχομαι σε όλους σας Καλές Γιορτές με υγεία, χαρά και αγάπη, κοντά στους αγαπημένους σας ανθρώπους.

Κι αν κάποιες στιγμές μελαγχολήσετε μέσα στην αναμπουμπούλα των εορτών ας σκεφτείτε πως δεν είστε μόνοι και πως όλοι μαζί συμπλέουμε σ' ένα ταξίδι με μικρές παραλλαγές για τον καθένα αλλά με την ίδια ουσία.

Να περάσετε καλά. Σας φιλώ όλους και καθένα ξεχωριστά.

ΣΤΕΡΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΣΗ ΝΑ Σ' ΕΙΧΑ ΠΡΩΤΑ

2007-12-17T22:46:00.000-08:00

Η ζωή παίζει διάφορα παιχνίδια που συνήθως όταν τα αντιλαμβανόμαστε είναι πλέον αργά.

Μάλλον γι αυτό λένε και το "Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα". Μα αν την είχες πρώτα δε θα γινόταν όλη αυτή η διαδικασία της κατάκτησης της. Έλα όμως που αυτή η γνώση είναι απαραίτητη για την εξέλιξή του καθενός. Και είναι μία γνώση που μόνος εσύ πρέπει να την κατακτήσεις. Ότι συμβουλές και νουθεσίες και να σου δίνουν, και με τις καλύτερες προθέσεις άνθρωποι που σε αγαπούν, αν μόνος δεν καταλάβεις κάτι δεν είναι κατακτημένη γνώση. Και μόνο όταν την κατακτάς, εξελίσσεσαι. Συνήθως όταν βρίσκόμαστε έξω από καταστάσεις μπορεί να δίνουμε και τις καλύτερες συμβουλές μιας και φαντάζει ως φως φανάρι στα μάτια μας η κατάσταση του άλλου. Αλλά το φώς πρέπει να το δει αυτός που είναι εμπλεγμένος στην κατάσταση κι όχι οι απ' έξω. Πολλές φορές αυτό πέρνει χρόνο πολύ από τη ζωή μας. Καθώς και οι αλλαγές. Δε γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Κι όταν συντελούνται απλά αντιλαμβανόμαστε ότι μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και δυστυχώς ολίγον στραγγίζουμε κιόλας. Ώσπου να βρεθούμε σε άλλες καταστάσεις και να κάνουμε πρόβα σε ότι μάθαμε. Στο "στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα", έρχεται και το άλλο "Να ταν τα νιάτα δυό φορές" που παραπέμπει στο να ξαναζούσαμε και δεύτερη φορά έτσι ανέμελα όπως στα νιάτα μας, όπου η γνώση δεν έχει ακόμη κατακτηθεί.

Εμένα μου αρέσει να συνδιάζω αυτές τις δύο ρήσεις και να λέω Να ταν τα νιάτα δυό φορές αλλά με τη γνώση που έχω ως τώρα κατακτήσει. Τότε θα ταν το ενδιαφέρον. Προς το παρόν πορευόμεθα, κατακτώντας μικρά κομματάκια γνώσης.

ΔΟΛΟΜΙΤΕΣ HERE WE COME

2007-12-15T10:49:00.000-08:00

Από τότε που η κόρη μου ήταν 5 χρονών αποφάσισα πως ήθελα να τη μάθω ski. Εμένα με είχε μάθει ο πατέρας μου στους Δελφούς όπου περνούσαμε τα Χριστούγεννα κι όταν ο Παρνασσός δεν ήταν αυτό που είναι σήμερα. Μία χρονιά είχαμε την τύχη να πάμε στην Courchevele, όπου ως 14 ετών και πολύ καλή αθλήτρια είχα μαγευτεί κυριολεκτικά με το εύρος των διαδρομών. Δεν κράτησε όμως πολύ η χαρά μου και επιστρέψαμε άρον άρον γιατί τα Χριστούγεννα εκείνα πέθανε ο θείος μου.Έχοντας υπάρξει λοιπόν φανατική των σπόρ, θέλησα να φέρω και την κόρη μου σε επαφή, η οποία ναι μεν τα καταφέρνει πολύ καλά αλλά δεν μπορώ να πω ότι διακρίνω το πάθος που είχα εγώ. Από τη στιγμή που το συνειδητοποίησα διόλου δεν με πειράζει, και χαιρόμαστε χαλαρά τη μία εβδομάδα στο βουνό. Προτιμώ και διαλέγω μικρά γραφικά χωριά με πολύ καλή χιονοδρομική υποδομή. Έως τώρα έχουμε λοιπόν πάει 4 χρονιές στις Άλπεις και φέτος θα κινήσουμε για τους Δολομίτες. Η προοπτική του ταξιδιού και η γνωριμία με νέο τόπο με γοητεύει.

Η αλήθεια είναι πως προσπάθησα να το σαμποτάρω λόγω δικής μου βαρεμάρας αλλά η μικρή ήθελε πολύ κι έτσι θα πάμε. Δεν κρίβω βέβαια ότι τώρα που πλησιάζει ο καιρός χαίρομαι που απέτυχε το σαμποτάζ. Εμένα αν μου έλεγες να μην ξανακάνω ski ποτέ, δε θα μ' ενδιέφερε καθόλου. Μπορώ να σας πω ότι το θεωρώ και λίγη ταλαιπωρία ( κουβάλημα, μπότες που ζυγίζουν τόνους, κρύο κλπ) αλλά όταν βρεθώ επάνω στο βουνό, ατενίζοντας την απεραντοσύνη, τις χιονισμένες βουνοκορφές, ή κατεβαίνοντας γλιστρώντας τις πίστες το αίσθημα που νοιώθω με αποζημιώνει για όλη την ταλαιπωρία. Επίσης είναι μία εβδομάδα που χαίρομαι ιδιαιτέρως τη σχέση μου με την κόρη μου, χωρίς τις υποχρεώσεις του σχολείου. Και το γεγονός ότι ταξιδεύουμε οι δυό μας μας φέρνει ακόμη πιο κοντά. Νομίζω πως κάτι τέτοια είναι που θα θυμάται αργότερα. Το πρόγραμμα λοιπόν έχει ski, πισίνα, sauna, βόλτες στο χωριό, διάβασμα με καλό κόκκινο κρασάκι και ύπνο νωρίς κάτω από τα χοντρά παπλώματα, για να μπορούμε να καταβαίνουμε τις πίστες ως γνήσιες συμπρωταγωνίστριες του James.

ΤΟ ΠΑΡΑΣΗΜΟ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΑΛΑΜΗΣ

2007-12-13T22:52:00.000-08:00

Από χθες το βράδι έχω ένα αίσθημα οργής, θυμού αναμεμειγμένο με πίκρα και στενοχώρια και αυτολύπηση. Ως αποτέλεσμα νοιώθω ένα κόμπο στο στομάχι. Δυνατό. Μα καλά ΤΟΣΟ βλάκας ήμουν. Ντυπ για ντυπ. Ούτε σχολιαρόπαιδο του γυμνασίου δεν είναι ΤΟΣΟ αθώο πλέον. Και για τόσο διάστημα. Νομίζω πως δικαιωματικά χρίζω του παρασήμου της ανοιχτής παλάμης και το αποδίδω προς τον εαυτό μου, με περισσή μεγαλοπρέπεια. Και λύπη.

When I'm old and wise

2007-12-11T11:16:00.000-08:00

Alan Parsons Project - Old And Wise

As far as my eyes can see
There are Shadows approaching me
And to those I left behind
I wanted you to Know
You've always shared my deepest thoughts
You follow where I go

And oh when I'm old and wise
Bitter words mean little to me
Autumn Winds will blow right through me
And someday in the mist of time
When they asked me if I knew you
I'd smile and say you were a friend of mine
And the sadness would be Lifted from my eyes
Oh when I'm old and wise

As far as my Eyes can see
There are shadows surrounding me
And to those I leave behind
I want you all to know
You've always shared my darkest hours
I'll miss you when I go

And oh, when I'm old and wise
Heavy words that tossed and blew me
Like Autumn winds that will blow right through me
And someday in the mist of time
When they ask you if you knew me
Remember that you were a frined of mine
As the final curtain falls before my eyes
Oh when I'm Old and wise

As far as my eyes can see

Ακίνδυνου, Ελπιδοφόρου, Ανεμπόδιστου

2007-12-10T06:25:00.000-08:00

Λάμπει μέσα μου εκείνο που αγνοώ. Μα ωστόσο λάμπει

Άχ ομορφιά κι αν δεν μου παραδόθηκες ολόκληρη ποτέ
Κάτι κατάφερα να σου υποκλέψω. Λέω: κείνο το πράσινο κόρης
οφθαλμού που πρωτο-
Εισέρχεται στον έρωτα και τ' άλλο το χρυσό, που όπου κι αν το

τοποθετείς ιουλίζει.

Τραβάται τα κουπιά οι στα σκληρά εθισμένοι. Να με πάτε εκεί

που οι άλλοι παν

Δε γίνεται. Δεν εγεννήθηκα ν' ανήκω πουθενά

Τιμαριώτης τ' ουρανού κει πάλι ζητώ να αποκατασταθώ

Στα δίκαιά μου. Το λέει κι ο αέρας

Από μικρό το θαύμα είναι λουλούδι και άμα μεγαλώσει θάνατος.

Οδυσσέας Ελύτης

Τα ελεγεια της Οξώπορτας

* Πρωτοάκουσα για τον Ακίνδυνο τον Ελπιδοφόρο και τον Ανεμπόδιστο σ' ένα post του Άρη Δαβαράκη στις 2 Νοεμβρίου ημέρα της εορτής τους. Όντως ωραία ονόματα και μεστά νοήματος.

Μία είναι η ουσία

2007-12-07T06:47:00.000-08:00

Συν ουσία

+ ουσία

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

2007-12-06T11:01:00.000-08:00

Σήμερα στολίσαμε το δέντρο. Τα παλιότερα χρόνια το στολίζαμε γύρω στις 18 με 20 του μήνα τώρα αρχίζουμε από τις αρχές του. Ένεκα το επικείμενο ταξίδι, και το ότι τις μισές μέρες το παιδί θα είναι με τον πατέρα του. Άρα να το χαρούμε και λίγο στολισμένο το σπίτι. Δεν έχω καταλάβει ακόμη ποιός χαίρεται πιο πολύ το στόλισμα του δέντρου, η μικρή ή εγώ. Την άφησα στο χορό έτρεξα σα σίφουνας να προμηθευτώ το δέντρο, το τοποθέτησα ( δεν κρατιόμουν ήθελα να αρχίσω το στόλισμα ΑΜΕΣΩΣ, όμως κρατήθηκα). Πήγα να την πάρω μη λέγοντας τίποτα, να της το αφήσω για έκπληξη. Πράγματι έκανε μεγάλη χαρά. Αφήσαμε και τα μαθήματα στην άκρη, βάλαμε και το δισκάκι Christmas in Vienna που είναι το συνοδευτικό μας κάθε χρόνο στο στολισμό και αρχίσαμε.

Κάθε χρονιά βαριέμαι να το κάνω αλλά μόλις αρχίσω τη διαδικασία δε με πιάνει κανείς. Μετά το χαίρομαι ιδιαιτέρως, αν και όταν είμαι μόνη στο σπίτι μάλλον με μελαγχολεί. Τι να κάνουμε όμως. Επιλογές ήταν αυτές, στα 33 βέβαια που τις πήρα.

Οκτώ χρόνια μετά όσες φορές το αναλογίζομαι και αναρωτιέμαι αν σωστά έπραξα, πάλι την ίδια απόφαση νομίζω θα έπαιρνα.

Τότε μου έλεγαν τα γνωστά " Σκέψου το, είναι δύσκολο πράγμα να μεγαλώνεις μόνος" αλλά ποιός άκουγε στα 33. Η αλήθεια είναι πως ποτέ δε φανταζόμουν τη δυσκολία, τη μοναξιά δηλαδή που περνάς ώρες ώρες. Τέλος πάντων. Υπάρχουν και χειρότερα. Αλλά αυτή η μοναξιά όταν τραβάς μόνη για το κρεβάτι το βράδι, όταν ξυπνάς το πρωί και το άλλο μισό του κρεβατιού παραμένει ατσαλάκωτο έχει κάτι το στενάχωρο.

Τώρα η λατρευτή μου μικρή κοιμάται. Κάτω από το δέντρο κάθεται ο ένας σκύλος ( ο άλλος κάθεται στο δωμάτιο, κάνει παρέα στη μικρή ), η τηλεόραση πάιζει το "10" κι εγώ ετοιμάζομαι για ύπνο. Καληνύχτα. Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

2007-12-01T07:58:00.000-08:00

...ένα υπέροχο ποίημα που έχει γράψει ένα παιδί από την Αφρική και προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα του 2006.

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι
Και λες εμένα έγχρωμο;

Πρωτότυπο:
When I born, I black
When I grow up, I black
When I go in Sun, I black
When I scared, I black
When I sick, I blackA
nd when I die, I still black A
And you white fellow
When you born, you pink
When you grow up, you white
When you go in sun, you red
When you cold, you blue
When you scared, you yellow
When you sick, you green
And when you die, you gray
And you calling me colored?

ΝΤΟΣΤΟΓΕΦΣΚΙ BY ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ

2007-11-28T02:22:00.000-08:00

Πήγα και είδα την παράσταση που έχει ανεβάσει ο Λευτέρης Βογιατζής. "Η Ήμερη" του Ντοστογέφσκι. Ο άνθρωπος αυτός είναι καταπληκτικός. Τελειομανής. Άρτιος (και οικοδομήσιμος - αστειεύομαι)! Και ο μονόλογος του έργου του Ντοστογέφσκι κομμένος και ραμμένος για αυτόν. (φαντάζομαι πως δε θα το διάλεξε τυχαία). Η σκηνική παρουσίαση και το εύρημα με τις οθόνες αβανταδόρικο. Η συνομιλία με τον εαυτό μας - τα όρια που συγχέονται. Η αδυναμία συνεννόησης, η αγωνία του ανήκειν, η υπερβολική μοναξιά. Μου άρεσε πολύ και νομίζω πως θα τη ξαναδώ.

Εμπνευσμένος από μία αυτοκτονία μίας νεαρής κοπέλας όπου έπεσε κρατώντας αγκαλιά μία εικόνα της Παναγίας ο Ντοστογέφσκι γράφει την Ήμερη το 1876. Ο ενεχυροδανειστής παντρεύεται ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι με σκοπό να το "καλουπώσει" όπως αυτός θέλει αλλά κάπου δεν τα έχει υπολογίσει σωστά και τα πράγματα οδηγούνται στην αυτοκτονία της και στην καταστροφή . Ο άνθρωπος αυτός είναι στα όρια της τρέλας. Φαντάζεται και λαχταρά την ένωση αλλά στο τέλος μένει μόνος κι αναρωτιέται "αύριο όταν θα την πάρουν τι θα απογίνω?"

A Π Ο Σ Π Α Σ Μ Α Τ Α

"Ρουτίνα! Φύση! Οι άνθρωποι στη γη παντέρημοι, αυτό είναι η δυστυχία!"

"Τον παράδεισο τον είχα μες την ψυχή μου. Θα τον φύτευα ολόγυρά σου."

"Αυτή η σκέψη σ' ενθουσίαζε ( είναι ο ευατό του που σκέφτεται). Στα μάτια της δε θα περνούσα πια για αχρείος, ίσως μόνο για παράξενος, αλλά δε μου κακοφαινότανε καθόλου. Η παραξενιά δεν είναι κουσούρι, αντίθετα καμιά φορά τραβάει το γυναικείο χαρακτήρα."

"Κι ύστερα, βέβαια, δεν ήθελα ο ίδιος να το παραδεχτώ, και όλους τους βασάνιζα , κι εσένα γι αυτό σε βασάνιζα και γι αυτό και σε παντρεύτηκα, για να σε βασανίζω, γι αυτό."

"Ζήτω ο ηλεκτρισμός της ανθρώπινης σκέψης."

O TEMPORA O MORES!

2007-11-27T03:32:00.000-08:00

Νοσταλγώ την εποχή που οι άντρες ήταν άντρες και οι γυναίκες γυναίκες!

ΕΝΑ ΤΕΤΡΑΣΤΙΧΟ ΤΟΥ ΧΑΙΛΝΤΕΡΛΙΝ (1798)

2007-11-25T01:30:00.000-08:00

ΤΟ ΑΣΥΧΩΡΕΤΟ

Να λησμονήσεις φίλους, να περιγελάσεις τον τεχνίτη,

Και το βαθύτερο μυαλό να το περνάς μικρό και τιποτένιο,

Ο Θεός το συχωράει - μην ταράξεις μόνο

Ποτέ σου την ειρήνη των αγαπημένων

Das Unverzeihliche

Wenn ihr Freunde vergesst, wenn ihr den Κunstler hohnt,

Und den tieferen Geist klein und gemein versteht

Gott vergibt es, doch stort nur

Nie den Frieden der Liebenden.

Από το Ζήσιμο Λορεντζάτο

Εκδόσεις Ίκαρος 2006

ΖΩΝΙΑΝΟ - ΑΝΕΚΔΟΤΑ

2007-11-19T03:16:00.000-08:00

Πως λέγετε το γήπεδο στα Ζωνιανά;
ΣΕΦ, Στάδιο Ειρήνης και Φυτείας.

Γιατί αν τα Ζωνιανά είχανε ομάδα πόλο θα ήταν πρώτοι παγκοσμίως;

Γιατί θα παίζανε όλοι φουνταριστοί.

Γιατί στα Ζωνιανά είναι όλοι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού;

Γιατί έχει ως έμβλημα το τρίφυλλο.

Γιατί το γήπεδο των Ζωνιανών δεν έχει χόρτο και γραμμές;

Γιατί καπνίσαν όλο το χόρτο και ρουφήξαν τις γραμμές.

Τι στολίζουν στα Ζωνιανά τα Χριστούγεννα αντί για έλατο;

Χασισόδεντρο.

Ποιο είναι το αγαπημένο τραγούδι όλων στα Ζωνιανά;

Πίνω μπάφους και παίζω Προ.

Γιατί έμεινε χθες κλειστό το σχολείο στα Ζωνιανά;

Γιατί οι δάσκαλοι παρουσιάζουν ήδη συμπτώματα στέρησης.

Τι κοινό έχουν τα Ζωνιανά με την εκκλησία;

Και στα δύο όταν μπαίνεις κάνεις το Σταυρό σου.

Σε ένα αμάξι είναι ένας από τα Ζωνιανά, ένας από τα Ανώγεια και ένας από τα Λιβάδια Μυλοποτάμου. Ποιός οδηγεί;

Η ασφάλεια.

Και πιο είναι το αγαπημένο αθλημα των Ζωνιανών;

Το μπάφκετ.

Γιατί στα Ζωνιανά δεν έχει πλέον άλλο πράσινο;

Που να βρεθει πρασινο αφού το ξεριζωνουν τα ΕΚΑΜ.

Γιατί τα ΕΚΑΜ μαζεύουν το χασίς των Ζωνιανών;

Γιατί μετά τις φωτιές στην Πελοπόννησο παρατηρήθηκε έλλειψη στο Κολωνάκι.

Γιατί τα Ζωνιανά έχουν τα πιο γρήγορα γαϊδούρια;

Γιατί με τόσο χόρτο που βόσκουν γίνονται καθαρόαιμα κούρσας.

Αν η ιστορία των Ζωνιανών γίνει κάποτε ταινία, θα πρωταγωνιστεί ο Φούντας.

Πουτάνα παγκοσμιοποίηση. Μπαίνουν τα ΕΚΑΜ στα Ζωνιανά και παραλύει η οικονομία της Ολλανδίας.

"'Οταν κοιτώ από ψηλά μοιάζει η ζωή σα ζωγραφιά"

2007-11-11T02:58:00.000-08:00

Να και πως φαίνονται τα πράγματα από ψηλά (αλλά όχι και τόσο)

Σύμπλεγμα βράχων

Ερμιόνη

Στο βάθος... Πόρος

Το άλλοτε γρήγορο μέσο "Flying Dolphin" τώρα φαντάζει της ταλαιπωρίας!

Ελληνικό

Ζάππειο και Στύλοι του Ολυμπίου Διός

Άη Γιώργης - Λυκαβηττός

Πύργος Αθηνών

Κολλέγιο Αθηνών

ΟΑΚΑ - CALATRAVA

Άφιξη στη Φιλοθέη

* Για τους "Πυγμαλίωνα" & "Suspect" που ήθελαν φωτογραφίες.

ROBINSON R44

2007-10-27T01:24:00.000-07:00

Μέχρι χθες δεν είχα την παραμικρή ιδέα του τι εστί Robinson.

Άντε το τραγούδι με τους Simon and Garfunkel "Mrs. Robinson" ή την ύπαρξη των Club Robinson κάτι σαν τα Club Med.

Χθες όμως είχα την ευχάριστη εμπειρία να μάθω ότι τα Robinson είναι και ελικόπτερα. Μ' ένα τέτοιο λοιπόν πέταξα για 30' προς τον Αργοσαρωνικό σε τέλεια ευθεία από το προάστιο στο οποίο διαμένω.

Η μέρα ήταν πεντακάθαρη, στα 5 λεπτά ήμασταν πάνω από το Φλοίσβο κατεβαίνοντας νοητά τη Συγγρού. Μετά Αίγινα, Πόρο με καταπληκτικό φυσικό κάλλος από ψηλά, πέρασμα από ένα βουναλάκι όπου έτρεχαν κάτι κατσικούλες, Ερμιόνη, τις δαντελωτές παραλίες της Κόστας και του Αγίου Αιμιλιανού, και μέχρι να πεις δύο, άφιξη στον προορισμό, παραμονή για τρίωρο ώσπου να διεκπαιρεωθούν οι δουλειές και πίσω σπίτι για το μεσημεριανό φαγητό.

Αν αυτό δεν είναι βολή τότε τι είναι.

Είναι παράξενο και όμορφο να βλέπεις την πόλη σου από ψηλά. Στο γυρισμό είδα την Ακρόπολη, τον Αη Γιώργη στο Λυκαβηττό, το Ζάππειο, τη Βουλή, το Βασιλικό (Εθνικό) Κήπο, την Ευελπίδων, μέχρι και την πολυκατοικία μου στο κέντρο όταν έμενα εντόπισα. Τα αυτοκίνητα και τα καράβια από ψηλά φάνταζαν σαν παχνιδάκια.

Η αίσθησις του μέτρου χάνεται, με κάθε σημασία.

Πέραν του απίστευτου χρόνου που κέρδισα, αισθάνθηκα και κάτι από ηρωίδα του James να ίσως η Pussy Galore στο φυσικό της περιβάλλον. Τα γκαγκστερικά μόνο έλειπαν.

Να ναι πάντα καλά οι φίλοι που έχουν αυτές τις δυνατότητες και που τις μοιράζονται απλόχερα μαζί μας.

Και τώρα στο Λαύριο για ψαράκι...

CURICULUM VITAE

2007-10-25T05:15:00.000-07:00

PUSSY GALORE FILM: Goldfinger (1964)

JOB DESCRIPTION: Personal Pilot

EMPLOYER: Auric Goldfinger

MOST MEMORABLE DIALOGUE: (to Bond)

“Do you want to play it easy – or the hard way?”

ATTRACTION FACTOR: She looks great in the hay (literally).

Almost certainly looks pretty good in a bikini.

ΣΥΝΝΕΦΙΕΣ

2007-10-22T04:34:00.000-07:00

Συννεφιές, συννεφιές

όταν δε σε βλέπω

έχω ακεφιές...

CONTROL

2007-10-19T02:05:00.000-07:00

Λέω να πάω να δω σήμερα την ταινία του Άντον Κόρμπιν, για τη σύντομη ζωή του Ίαν Κέρτις, τραγουδιστή των Joy Division who lost control.

Love will tear us apart …

Aυτές οι πέντε λέξεις, που τόσο τραγουδήθηκαν, τόσο αγαπήθηκαν, είναι γραμμένες πάνω στον τάφο του δημιουργού τους, Ian Curtis.

Γεννήθηκε στο Μάντσεστερ στις 15 Ιουλίου 1956. Το ταλέντο του στη μουσική και στην ποίηση φαινόταν από μικρή ηλικία και παρόλο που πήρε υποτροφία για το The King’s School, προτίμησε να παραμερίσει τις σπουδές του, προκειμένου να βρίσκεται κοντα στη βιομηχανία της μουσικής.
Ένα live των Sex Pistols to 1976, του έδωσε την ώθηση, να ασχοληθεί στην πράξη με τη μουσική και όχι απλά ως ακροατής. Εκείνη την περίοδο, γνώρισε τους Bernard Sumner και Peter Hook, οι οποίοι ήθελαν να δημιουργήσουν μία μπάντα. Ο Curtis τους πρότεινε να γίνει ο τραγουδιστής και στιχουργός τους. Έτσι, οι τρεις τους βρήκαν το τελευταίο μέλος της μπάντας, τον ντράμμερ Stephen Morris και ονόμασαν το γκρουπ Warsaw.
Μετά από διαμάχη για το όνομα, με ένα άλλο γκρουπ, οι Warsaw, διάλεξαν το όνομα που έμελλε να γίνει θρύλος: Joy Division
Ο Curtis πείθει τον Tony Wilson, ο οποίος αργότερα θα άνοιγε την περιβόητη Haçienda και τη δισκογραφική εταιρεία Factory Records, να τους δώσει τηλεοπτικό χρόνο στην μουσική εκπομπή του. O Wilson δέχεται και μόλις ανοίγει την εταιρεία, υπογράφει αμέσως συμβόλαιο με τους Joy Division.
Αυτή ήταν και η χρυσή εποχή της μπάντας. Με συναυλίες και πάρτυ όλο παλμό στο Μάντσεστερ, με τη new age περίοδο της βρετανικής μουσικής σκηνής στα καλύτερά της, με κυκλοφορίες υπέροχων δίσκων όπως το Substance και το Closer… Οι στίχοι του Curtis, μια ποίηση άγρια κι ονειρική, η φωνή του μπάσα και θλιμμένη, η μουσική των Joy Division δυνατή, χαοτική, ατμοσφαιρική. Η σκηνική παρουσία του τραγουδιστή τους, ένα χορευτικό ντελίριο. Ο Ian Curtis ήταν επιληπτικός. Με το χορό του, μιμούταν τους σπασμούς του κορμιού του όταν περνούσε κρίσεις επιληψίας. Πολλές φορές οι συνεργάτες του δεν ήξεραν αν εκείνη την ώρα στη σκηνή χόρευε ή περνούσε κάποια κρίση. Δεν ήταν λίγες οι φορές που του είχε συμβεί κατι τέτοιο επί σκηνής…

Αυτοκτόνησε στις 18 Μαϊου του 1980. Μόλις εικοσιτριών ετών, μην αντέχοντας την ασθένειά του, τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούσε ένας έκκρυθμος τρόπος ζωής και το διαζύγιο που του ζήτησε η γυναίκα του, Debora Curtis. Στην κουζίνα, την ώρα που κρεμάστηκε, ακουγόταν το The Idiot του Iggy Pop.

Μετά το θάνατο του, οι Joy Division, μετονομάστηκαν σε New Order. Τίποτα δε μπορούσε να είναι ίδιο χωρίς τον Ian. Ακόμα και η μουσική τους…

Ο Curtis, επηρέασε πολλούς καλλιτέχνες και ήταν ένας γνήσιος εκπρόσωπος της βρετανικής new age σκηνής.

from Maya b

FAREWELL TO DEBORAH KERR

2007-10-19T02:00:00.000-07:00

Και ποιός δε θα θυμάται το παθιασμένο φιλί που ανταλλάσει με τον Μπάρτ Λάνκαστερ στο "Όσο υπάρχουν άνθρωποι".

Ή το rendez vous με τον Κάρυ Γκράντ στην κορυφή του Empire State Building στο "Μεγάλε μου έρωτα".

Ή τη διαμάχη / έρωτα με τον Γιούλ Μπρύνερ στο "Ο βασιλιάς και εγώ"

Ήταν 6 φορές υποψήφια για όσκαρ και δεν το κέρδισε ποτέ.

Της δόθηκε τιμητικό βραβείο το 1994.

Πέθανε χθες σε ηλικία 86 ετών.

"LA DECADANCE" et "L' EAU A LA BOUCHE"

2007-10-15T03:07:00.000-07:00

Serge: - Tourne-toi !
Jane: - Non
Serge: - Contre moi
Jane: - Non, pas comme ça
Serge: - ... Et danse
La décadence
Bouge tes reins
Lentement

devant les miens
Jane: - Reste là
Derrière moi
Balance
La décadence
Que tes mains
Frôlent mes seins
Et mon cœur
Qui est le tien
Serge: - Mon amour
De toujours
Patience
La décadence
Sous mes doigts
T' emmènera
Vers de lointains
Au-delà

Jane: - Des eaux troubles
Soudain troublent
Mes sens
La décadence
M'a perdue
Ah tu me tues
Mon amour
Dis m'aimes-tu ?

Serge: - Je t'aimais
Déjà mais
Nuance
La décadence
Plus encore
Que notre mort
Lie nos âmes
Et nos corps

Jane: - Dieux !

Pardonnez nos offenses
La décadence
A bercé
Nos corps blasés
Et nos âmes égarées

Serge: - Dieux !

Pardonnez nos offenses
La décadance
A bercé nos corps blasés
Et nos âmes égarées

L'eau a la bouche

Ecoute ma voix écoute ma prière

Ecoute mon cœur qui bat laisse-toi faire

Je t'en pris ne sois pas farouche

Quand me viens l'eau à la bouche

Je te veux confiante je te sens captive

Je te veux docile je te sens craintive

Je t'en prie ne sois pas farouche

Quand me viens l'eau à la bouche

Laisse toi au gré du courant

Porter dans le lit du torrent

Et dans le mien si tu veux bien

Quittons la rive

Partons à la dérive

Je te prendrais doucement et sans contrainte

De quoi as-tu peur allons n'aie nulle crainte

Je t'en prie ne sois pas farouche

Quand me viens l'eau à la bouche

Cette nuit près de moi tu viendras t'étendre

Oui je serai calme je saurai t'attendre

Et pour que tu ne t'effarouches

Vois je ne prend que ta bouche

"Νους υγιής εν σώματι υγιές"

2007-10-15T00:32:00.001-07:00

Είναι μεγάλο πράγμα να κρατάς το σώμα σου σε φόρμα. Δεν έχει να κάνει με το αν έχεις ωραίο σώμα ή όχι όσο με το να το κρατάς σφριγιλό, υγιές, ευκίνητο, γυμνασμένο.

Για να το κάνεις αυτό χρειάζεται απόλυτη πειθαρχία. Όχι βαριέμαι τη μία, κάτι μου έτυχε την άλλη ή προτιμώ να κάνω κάτι άλλο την τρίτη.

Άπαξ και πεις αρχίζω γυμναστική πρέπει και να την κάνεις ανελλιπώς. Αλλιώς κάνεις μια τρύπα στο νερό. Βλέπω όλα αυτά τα χρόνια τις γυναίκες όλων των ηλικιών που ξεκινούν τη γυμναστική εκεί κοντά στο Πάσχα για να "εμφανιστούν" γυμνασμένες στις παραλίες. Τι να σου κάνει όμως η δόλια η γυμναστική αν την κάνεις για 2 μήνες?" Ότι χτίζεις γκρεμίζεται αμέσως μόλις την αφήνεις.

Η γυμναστική είναι τρόπος ζωής. Εάν θέλεις να νοιώσεις και να δεις τα ευεργετικά της αποτελέσματα, οφείλεις να της αφιερώσεις χρόνο. Κι αυτή στο ανταποδίδει ποικιλοτρόπως. Πρώτα μ' ενα καλοκουρδισμένο και καλογυμνασμένο σώμα και δεύτερον με μία πνευματική ηρεμία. Μια απόλυτη αρμονία σώματος και μυαλού. Κάτι ήξεραν και οι Αρχαίοι!

PS: Η κυρία της φωτογραφίας αν και γυμνασμένη, είτε βρίσκεται εκτός αρμονίας και θέλει να ξεσπάσει τα νεύρα της σκοτώνοντας κάποιον με μία κοτρώνα, στην οποία περίπτωση η γυμναστική δεν
είχε τα προλεχθέντα ευεργετικά αποτελέσματα, είτε πράγματι απο την πολλή γυμναστική προσομοιάζει σε Sylvester Stalone.

LET'S DANCE

2007-10-10T02:15:00.000-07:00

Let's dance.

Put on your red shoes and dance the blues

Let's Dance

To the song they're playing on the radio

Let's sway

while color lights up your face

Let's sway

sway through the crowd to an empty space

If you say run,

I'll run with you

If you say hide,

we'll hide (aaaaaa)

Because my love for you

Would break my heart in two

If you should fall

Into my arms

And tremble like a flower

Α θ Α Ν α Τ ε Bowie!!!

P.S. Sorry παιδιά, μεράκλωσα με Bowie πρωινιάτικα!!!!!

"ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ ΑΝΟΙΞΗ"

2007-09-27T03:47:00.000-07:00

Εβδομήντα έργα τριών μεγάλων ζωγράφων των αρχών του 20ού αιώνα, του Γκούσταβ Κλιμτ, του Έγκον Σίλε και του Όσκαρ Κοκόσκα, παρουσιάζει το Μέγαρο Μουσικής από τις 23 Οκτωβρίου έως τις 30 Δεκεμβρίου.

The Kiss

Οι τοπιογραφίες αποτελούσαν ένα μεγάλο μέρος του έργου του Γκούσταβ Κλιμτ (1862-1918), ο οποίος όμως στράφηκε στην χρυσοποίκιλτη συχνά απεικόνιση κυριών, που πόζαραν ως μοντέλα του, ή μοντέλων χάρη στα οποία έδινε μορφή σε θέματα όπως η «Υγεία», «Ο θάνατος και η ζωή», ακόμη και σε βιβλικές σκηνές («Η Ιουδήθ με το κεφάλι του Ολοφέρνη»). Προτιμούσε η ζωγραφική του να βγάζει τον θεατή -πλούσιο ή φτωχό- από τη σκληρή καθημερινότητα και να του «ανοίγει ορίζοντες».
«Το χρήμα πρέπει πρώτα να κυλήσει για να αρχίσω να ενδιαφέρομαι για κείνο» έλεγε ο Κλιμτ, από τους πλέον γενναιόδωρους καλλιτέχνες -τα μοντέλα του αμείβονταν πλουσιοπάροχα.

Embrace

Ο Έγκον Σίλε (1890-1918), από την άλλη, μπορεί να τους έδινε μικρότερες αμοιβές, αλλά καθώς τα μοντέλα του ήταν -ανήλικα συχνά- εργαζόμενα κορίτσια, κατηγορήθηκε για αποπλάνηση ανήλικης και τελικά φυλακίστηκε για τρεις ημέρες για παραγωγή «άσεμνων έργων». Σε όλο του το έργο καταπιάστηκε με το ανθρώπινο σώμα, την έκφραση, την ανθρώπινη «κραυγή» απέναντι στη σκληρή καθημερινότητα ή την καταπίεση.

Die Windsbraut ( Bride of the wind)

Από πορτρέτα πλουσίων ξεκίνησε και ο Όσκαρ Κόκοσκα (1886-1980) για να φτάσει να ασπασθεί τον εξπρεσιονισμό και να φτάσει η τέχνη του να θεωρηθεί «εκφυλισμένη» από τους ναζί, όπως και εκείνη του Σίλε.

Πηγή: www.ert.gr

ΠΟΘΟΣ - DESIRE - ΠΑΘΟΣ - PASSION

2007-09-24T23:48:00.000-07:00

H φωτογραφία από το "2046"

Γιατί πρέπει απαραίτητα το πάθος να συνάδει με την καταστροφή?

ΠΟΘΟΣ

ΠΑΘΟΣ

ΛΑΘΟΣ

ΗΔΟΝΗ

2007-09-23T10:21:00.000-07:00

Χαρά και μύρο της ζωής μου η μνήμη των ωρών

που ηύρα και που κράτησα την ηδονή ως την ήθελα.

Χαρά και μύρο της ζωής μου εμένα, που αποστράφηκα

την κάθε απόλαυσιν ερώτων της ρουτίνας.

Κ. Καβάφης 1917

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

2007-09-21T01:39:00.000-07:00

Ο πατέρας μου γερνάει. Ε καλά θα μου πείτε δεν είναι ο μόνος. Όχι βέβαια.

Διανύει την ένατη δεκαετία, και είναι καλά στην υγεία του και στο μυαλό του. Ιδανικά προς το παρών δηλαδή.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι ενώ μένω δύο βήματα κοντά, μου είναι αδύνατο να τον επισκεφτώ. Θλίβομαι. Με πιάνουν τα δάκρυα. Και νοιώθω και τύψεις. Φρικτές τύψεις. Πιάνω τον εαυτό μου ανέτοιμο, ανήμπορο να το αντιμετοπίσω. Και μένω μακριά. Και θέλω να πάω κοντά, μα δεν το κάνω.
Θέλω να πάω να του κρατήσω συντροφιά, το χέρι, να κουβεντιάσουμε, να παίξουμε κανένα τάβλι μαζί και ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ.

Στα παιδικά και νεανικά μου χρόνια ο πατέρας μου ήταν το ίνδαλμά μου. Τον λάτρευα, τον θαύμαζα και αν και ήταν αυστηρός μαζί μου εγώ έχω συγκρατήσει όλη του την τρυφερότητα, τις ιστορίες που μου έλεγε και όλα όσα με έμαθε. Νοιώθω ότι εισέπραξα πολύ αγάπη από αυτόν και τώρα δεν μπορώ να την ανταποδώσω με λίγη συντροφιά που αισθάνομαι πως θα την ήθελε, που θεωρητικά τη θέλω κι εγώ αλλά φοβάμαι.

Ελπίζω μόνο σύντομα να βρω το κουράγιο... Πριν να είναι αργά.

ΓΙΑ ΚΟΙΤΑ ΜΕ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΛΟΙΠΟΝ

2007-09-19T00:38:00.000-07:00

και θυμήσου

που είναι το ζεστό το γλυκό το φιλί σου...

Sweetness, sweetness I was only joking when I said...

2007-09-18T10:30:00.000-07:00

Καμιά φορά δε χρειάζεται καν να μιλάμε.

Κοιταζόμαστε και τα λέμε όλα.

Όχι όταν οι άνθρωποι δε γνωρίζονται καν. Αντίθετα όταν γνωρίζονται πολύ καλά κι αγαπιούνται και δεν υπάρχει η περίπτωση της παρεξήγησης στα λόγια ή τις πράξεις τους. Όταν όλα είναι αρμονικά και γαλήνια και η επιθυμία μόνιμη, στην πρώτη γραμμή. Όταν νοιώθεις την αγάπη του άλλου να σε διαποτίζει.

Όταν και μόνο το κοίταγμα σου προκαλεί οργασμό.

Τότε φαντάζομαι

"To die by your side

is such a heavenly way to die"

Για το άγγιγμα δε θα μιλήσω, δεν ξέρω όμορφα να μιλώ μόνο έντονα να νοιώθω.

ΥΓ : Δυστυχώς, μετά ξύπνησα...

Συγχρονισμός...

2007-09-18T01:07:00.000-07:00

... Α Π Α Ρ Α Ι Τ Η ΤΟ Σ

Fly me to the moon...

2007-09-14T05:08:00.000-07:00

(At a Kentucky airfield, Bond observes a squad of planes flying in formation)

Bond: Talented chaps!
Pussy: They should be - I trained them. Come on.
Bond: You're a woman of many parts, Pussy.

Romantic and dynamic
contradictory but coexisting

That's me

Σ' όποιον αρέσουμε για τους άλλους δε θα μπορέσουμε

Don't jump easily into conclusions.

2007-09-12T08:39:00.000-07:00

Όταν κανείς επί πολύ καιρό ζει μόνος, μαθαίνει να ανταποκρίνεται στα της ζωής του και μόνος του. Να πέρνει αποφάσεις για όλα όσα αφορούν αυτόν, μόνος. Άν τώρα είναι και άνθρωπος που γενικά τα καταφέρνει και πολύ καλά τότε...
Ε τότε την έβαψε. Απλά για τον πολύ κόσμο βγάζει το όνομα της Μπουμπουλίνας, ενός ανθρώπου που δεν έχει ανάγκη κανέναν γιατί όλα τα μπορεί, και σε όλα τα καταφέρνει. Προκαλεί φόβο, ένα είδος super woman. Βέβαια όλα αυτά σε μία πρώτη ανάγνωση, εύκολη κι ανώδυνη κι επιδερμική. Αυτά για τους πολλούς.
Για τους λίγους, γι αυτούς που θα ενδιαφερθούν παραπάνω ή που θα έχουν την ευαισθησία να δουν πίσω από τα μεγάλα γράμματα συνήθως πίσω από τέτοια"θωρακισμένα" άτομα κρύβεται κάτι άλλο ίσως ένας άνθρωπος με ευαισθησίες, που έχει ανάγκη την αγάπη και την κατανόηση όπως όλοι εξάλλου, είτε το παραδέχονται είτε όχι. Αυτά όμως είναι για τους λίγους, τους ελάχιστους ίσως και για κανέναν στην εποχή που ζούμε.
Το παράδοξο και αστείο συνάμα στην όλη υπόθεση είναι ότι πολλοί άνδρες από αυτό ακριβώς θέλγονται, από μία παρουσία δυναμική, την οποία όμως μετά - έστω κι αν μαλακώνει - δεν ξέρουν πως να χειριστούν. Κρίμα και για αυτούς και για τις γυναίκες.

Ταξίδι στην Αμοργό με το Νίκο Γκάτσο

2007-09-04T12:45:00.000-07:00

Πόσο πολύ σ' αγάπησα εγώ μονάχα το ξέρω

Εγώ που κάποτε σ' άγγιξα με τα μάτια της πούλιας

Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ' αγκάλιασα και χορέψαμε

μέσα στους καλοκαιριάτικους κάμπους

Πάνω στη θερισμένη καλαμιά και φάγαμε μαζί το κομμένο τριφύλλι

Μαύρη μεγάλη θάλασσα με τόσα βότσαλα τριγύρω στο λαιμό,

τόσα χρωματιστά πετράδια στο λαιμό σου

Επιτέλους ΤΑΞΙΔΕΥΩ. ΑΘΗΝΑ - ΜΟΣΧΑ - ΠΑΡΙΣΙ - ΑΘΗΝΑ

Θα τα πούμε σε μία εβδομάδα. Νομίζω πως έχω αρχίσει να σας συμπαθώ για να μην πω κάτι παραπάνω......

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

2007-09-03T22:57:00.000-07:00

"Των πολλών επιδίωξις η ηδονή,

των εκλεκτών η δόξα,

των δ' επιλέκτων η αρετή"

Ο Αριστοτέλης δεν αποκρούει την ηδονή, αλλά προτιμά την πιο τέλεια, αυτή δηλαδή που πηγάζει από τη διάνοια. Ο σκοπός των ανθρώπινων ενεργειών, κατά τον Αριστοτέλη, είναι η ευδαιμονία, την οποία ορίζει ως ενέργεια σύμφωνη με την αρετή. Η αρετή όταν κυριαρχεί στα πάθη και τις ορμές, τα ρυθμίζει παίζοντας το ρόλο του μέτρου ανάμεσα στις δύο ακρότητες δηλ. στην υπερβολή και την έλλειψη.

Από την ηδονή στην αρετή λοιπόν, οι από τους πολλούς στους επίλεκτους η διαδρομή, προς επίτευξη ενός ρυθμιστή ( dimer), μιας και η δόξα ουδόλως με ενδιαφέρει.

Μα ρυθμίζονται τα πάθη και οι ορμές ?

ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΑΝΕΤΑΙ...

2007-08-28T08:30:00.000-07:00

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ....

2007-08-13T08:12:00.000-07:00

Kαι οι διακοπές συνεχίζονται.....

Στα πανέμορφα ελληνικά νησιά μας....

Ν' αδειάσει το μυαλό και να ξαναγεμίσει. Για να πάρουμε το απαιτούμενο κουράγιο για τη συνέχεια, για την επόμενη χρονιά....

Να περνάτε καλά όπου κι αν βρίσκεστε, να ηρεμείτε να γαληνέψετε, διότι προς τι τα μίση και ο αλληλοσπαραγμός ?

Rendez vous το Σεπτέμβριο!

TO TROT KAI TO GALOPP

2007-08-10T02:34:00.000-07:00

Pussy Galore in her Paris appartment

( James will be arriving soon)

(αυτή τη φορά η πόζα ίσως δεν είναι τόσο βολική, αλλά χαλάλι του)

Ο καθαρός ουρανός έχει λίγα σύννεφα ή η συννεφιά αφήνει λίγο ουρανό ?

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ

2007-08-09T04:54:00.000-07:00

Ο JAMES αν και περιτριγυρισμένος απ' όλες αυτές τις υπάρξεις που τον νίβουν, τον τρίβουν, τον μαλλάζουν και του στήνονται ......

θέλει..... ΜΟΝΟ ΕΜΕΝΑ..............

Λέτε ?

ΥΓ: Η αλήθεια είναι πως εδώ διακρίνω μόνο μελαχροινές!

Αφιέρωμα στον Πραξιτέλη

2007-08-08T22:18:00.000-07:00

Για όσους από εσάς βρίσκεστε στην ΑΘήνα εν τω μηνί Αύγουστω μπορείτε να επισκεφθείτε το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο όπου έχει συγκεντρώσει 79 αυθεντικά έργα του Πραξιτέλη, του μεγάλου αυτού γλύπτη της αρχαιότητας ( γεννήθηκε γύρω στο 395 π.Χ ) σε μία πολύ σημαντική έκθεση.

Θα σας υποδεχτεί ο Έφηβος του Μαραθώνα ανάμεσα σε δύο μαρμάρινες Αφροδίτες που ήρθαν στην Αθήνα από το Βατικανό και το Λούβρο.

Επίσης μπορείτε να δείτε σειρά νομισμάτων που απεικονίζουν δημιουργίες του, ανάγλυφες πλάκες από το ιερό της Μαντινείας, βάσεις αγαλμάτων με την υπογραφή του γλύπτη (Πραξιτέλης εποίησεν), το αυθεντικό κεφάλι της Βραυρωνίας Αρτέμιδος, μία ενότητα με τους Έρωτες του Πραξιτέλη - ένας εκ των οποίων ο "Τσεντοτσέλε" που μας ήρθε από το Βατικανό και πήρε το όνομά του από την τοποθεσία που βρέθηκε, άλλος ο μαρμάρινος Έρωτας των Θεσπιών, μαρμάρινοι Απόλλωνες, δύο Σάτυροι από το Παλέρμο και από το Μουσείο της Δρέσδης, ο κορμός της Αφροδίτης, επιτύμβια στήλη με ανάγλυφο και πολλά ακόμη.

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι 31 Οκτωβρίου 2007.

Je reviens te chercher...

2007-08-08T01:32:00.000-07:00

Je reviens te chercher
Je savais que tu m'attendais
Je savais que l'on ne pourrait
Se passer l'un de l'autre longtemps
Je reviens te chercher
Ben tu vois, j'ai pas trop changé
Et je vois que de ton côté
Tu as bien traversé le temps

{Refrain:}
Tous les deux on s'est fait la guerre
Tous les deux on s'est pillé, volé, ruiné
Qui a gagné, qui a perdu ?
On n'en sait rien, on ne sait plus
On se retrouve les mains nues
Mais après la guerre,
Il nous reste à faire
La paix.

Je reviens te chercher
Tremblant comme un jeune marié
Mais plus riche qu'aux jours passés
De tendresse et de larmes et de temps
Je reviens te chercher
J'ai l'air bête sur ce palier
Aide-moi et viens m'embrasser
Un taxi est en bas qui attend

PLUS JAMAIS!

Paroles: Pierre Delanoë.

Musique: Gilbert Bécaud 1967

DOS AMANTES*

2007-08-02T12:08:00.000-07:00

Δύο εραστές που αγαπιούνται κάνουν ένα ψωμί

μια μονάχα σταγόνα φεγγαριού στο χορτάρι,

αφήνουν σα βαδίζουν ίσκιους που σ' έναν σμίγουν,

αφήνουν μόνο έναν ήλιο άδειο στο κρεβάτι.

Απ΄όλες τις αλήθειες διαλέξανε τη μέρα:

δε δεθήκαν με νήματα μα μ' ευωδιές μονάχα,

και δεν καναν κομμάτια την ειρήνη ή τις λέξεις.

Διάφανος είναι πύργος η ευτυχία.

Με τους δύο εραστές πάνε το κρασί κι ο αγέρας,

τα ευτυχισμένα η νύχτα τους δίνει ανθόφυλλά της,

έχουν δικαίωμα σ' όλα τα λουλούδια.

Δύο εραστές που αγαπιούνται δεν τους φοβίζει ο χάρος,

γεννιούνται και πεθαίνουν πολλές φορές στη ζωή τους,

έχουν την αιωνιότητα της φύσης.

Πάμπλο Νερούδα

LA DOLCE VITA

2007-08-01T03:16:00.000-07:00

Χάνονται ένα ένα τα ιερά τέρατα. Προχθές ο Μπέργκμαν, σήμερα ο Αντονιόνι. Αναρωτιέμαι εάν οι επόμενες γενιές θα βλέπουν έτσι - ως ιερά τέρατα - τους σύγχρονους σκηνοθέτες πχ τον Αλμοδοβάρ. Ίσως, δεν το ξέρω.

Σιωπηλοί, μοναχικοί οι άνθρωποι του Antonioni, μα κυρίως μοναχικά ζευγάρια που οι ματιές τους σπάνια συναντιούνται, κι ακόμη λιγότερο τα αισθήματά τους. Οι ήρωές του εξόριστοι από κάθε πιθανότητα ευτυχίας.

Και για να ελαφρύνουμε λίγο τη μελαγχολία από τους πρόσφατους θανάτους να σας υπενθυμίσω ότι η ζωή είναι γλυκιά. Γι αυτό απολαύστε την όσο μπορείτε.

Καθώς και τον ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ του ιταλικού σινεμά .... Τον Μarcello

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

2007-07-15T12:05:00.000-07:00

Εύχομαι σε όλους σας καλά ηλιοβασιλέματα και καλές διακοπές!

Αναμένοντας τον James (και ουχί τον Godot)

2007-07-13T04:04:00.000-07:00

(Pussy Galore in her London Appartment)

Είμαι πτώμα από την πρωινή προπόνηση στα κορίτσια. Γι αυτό σ' αυτή την πολύ βολική πόζα περιμένω τον James να επιστρέψει από τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών του για να περάσουμε μία τρυφερή νύχτα μαζί. Σ' εσάς η συνέχεια.... Bye bye

Πόλεμος και Ειρήνη

2007-07-12T08:10:00.001-07:00

Ο αιώνας μας, αιώνας πρόοδου, πολιτισμού και κοινωνικής δικαιοσύνης είναι ο πιο αιματοποτισμένος αιώνας των ιστορικών χρόνων. Ήταν φυσικό επακόλουθο της προόδου.
Σημειώνω ( όπως τους βρήκα από τον Γ.Π. ) τους πολέμους και τις μεγάλες επαναστάσεις, που είναι σαν πόλεμοι και δημιουργούν περισσότερα θύματα από τους πολέμους

1900 - 1910
Πόλεμος των Μπόερς
Ρωσοιαπωνικός πόλεμος

1910 - 1920
Βαλκανικοί πόλεμοι 1912 - 1913
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος 1914 - 1918
1917 Κομμουνισμός Ρωσία

1920 - 1930
Μικρασιατική εκστρατεία
1922 Μικρασιατική καταστροφή
Αλλαγή καθεστώτος, κινήματα
Δικτατορία Παγκάλου
1928 Βενιζέλος

1930 - 1940
Πόλεμος Ισπανίας (εμφύλιος)
Πόλεμος Ιταλίας, κατάληψη Αβησσυνίας
Κατάληψη Τσεχοσλοβακίας, Αυστρίας από Γερμανία
Κατάληψη Αλβανίας από Ιταλία
1939 Β' Παγκόσμιος Πόλεμος

1940 - 1950
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
1939 - 1945 Κομμουνισμός, Κίνα
1940 - 1941 Ελληνοϊταλικός πόλεμος

1950 - 1960
Πόλεμος Κορέας
Πόλεμος Ινδοκίνας

1960 - 1970
Πόλεμοι Ισραήλ - Αιγύπτου
Πόλεμος Αλγερίας
Πόλεμος Βιετνάμ
Πόλεμος Ιράκ - Ιράν

1970 - 1980
Πόλεμος Ισραήλ - Αιγύπτου

1980 - 1990
Πόλεμος Ιράκ - Κουβείτ
Πόλεμος Αργεντινής - Αγγλίας
Κατάρευση Κομμουνισμού στη Ρωσία

1990 - 2000
Πόλεμος σε Κροατία, Σλοβενία, Ερζεγοβίνη
Πόλεμος ΝΑΤΟ - Γιουγκοσλαβίας
σε Κόσοβο, Τσετσενία

Στην Αφρική αναρίθμητοι φυλετικοί συμφεροντολογικοί πόλεμοι και σφαγές.
Δεν καταγράφονται οι μικρότερες συρράξεις σε όλο τον πλανήτη.

MAKE LOVE NOT WAR

You may say I'm a dreamer but I'm not the only one

Όσοι απο σας βρίσκεσθε σε εμπόλεμη κατάσταση με τα μέσα σας, με τους γύρω σας με οτιδήποτε, παρακαλείσθε από καρδιάς να χαλαρώσετε...

Παραστάσεις Φεστιβάλ Αθηνών 2007

2007-07-11T08:29:00.000-07:00

Ιούνιος - Ιούλιος 2007

Οι Παραστάσεις που είδα με σειρά προτίμησης:

- Ντοστογιέφσκι στην Πειραματική του Εθνικού "Ο Ηλίθιος" 7ωρη παράσταση και τέλεια.

- Αντιγόνη του Βογιατζή στην Επίδαυρο με ολόγιομο φεγγάρι. Απόλαυση.

- Κουαρτέτο με την Isabelle Huppert του Muller σε σκηνοθεσία Wilson καλλιτεχνικώς άρτια

- Depardieu - Ardant - Λυσιστράτη( Μας πιάσανε τον κ...λο)

- Κάρμεν στο Ηρώδειο

- Σήκωσε τα Κόκκινα Φανάρια στο Μέγαρο Μουσικής

- Ο μέγας Ιεροεξεταστής του Peter Brook - Outstanding

- Δερβίσηδες σε σκηνοθεσία Wilson στο Παλλάς ( πολύ χολυγουντιανό και δε μου άρεσε. Ερχόταν σε τέλεια αντιδιαστολή με το μυστικιστικό κόσμο του Ruhmi άσε δε που δεν υπήρχε και μετάφραση του κειμένου οπότε μη γνωρίζοντας τα πέρσικα... Ζητούμενο πάντα ο Έρωτας .

- Charlotte Rampling στο Παλλάς - δε μου άρεσε

Γενικά οι παραστάσεις του Παλλάς ήταν λίγο έως πολύ αρπαχτές έχω την εντονότατη εντύπωση.

-Πλιάτσικας στο Λυκαβηττό. Τέλειος.

Έπονται:

-Οι Δαιμονισμένοι του Ντοστογιέφσκι και

-Ευτυχισμένες μέρες του Μπέκετ με τη Fionna Shaw

Ampelofilosofies (kathoti agglis)

2007-07-10T05:04:00.000-07:00

Κι επειδή η Pussy εκτός από κορίτσι του James και εκτός από εκπαιδεύτρια κατά παράταξη πιλότων είναι και λίγο αμπελοφιλόσοφος σας παραθέτει και τρεις σκέψεις

"Ό,τι πολεμάς σε φθείρει

Ό,τι προσφέρεις σε κάνει πλουσιότερο" (Make love not war)

"Άν δεν ελέγξουμε εμείς τη ζωή μας, θα βρεθεί κάποιος άλλος πρόθυμος να την ελέγξει"

"Τα πλοία δε φτιάχνονται για να μένουν στο λιμάνι" ( E la nave va)

Έτσι σκέψεις της ημέρας, πριν την προπόνηση.

XXX Pussy

License to Kill

2007-07-09T00:22:00.000-07:00

"Μου αρέσει αυτή η ευθύτητα στο βλέμμα σου James".

Βλέμμα σίγουρο, καθαρό, αντρίκιο, αληθινό.

Τη ζωή έτσι θα πρέπει να την κοιτάμε, κατάματα και να την αντιμετωπίζουμε με θάρρος με αυτό το βλέμμα. Εξάλλου όλοι μας έχουμε δύναμη, το θέμα είναι πως τη χρησιμοποιούμε.

Μα και στον καθρέφτη όταν κοιταζόμαστε πόσοι από μας αισθανόμαστε καλά και συνεπείς με τον εαυτό μας έτσι ώστε να μπορούμε να χαμογελάσουμε ικανοποιημένοι με τον τρόπο αυτό James.

Charming my dear absolutely charming!!!

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ

2007-07-06T04:14:00.000-07:00

Για κοιτάχτε τη γατούλα! Σήμερα που εγώ ξεκουράζομαι στο σπίτι
και ετοιμάζομαι για την συνάντηση των 7:00 στο Σύνταγμα ο
James δεν έχασε το χρόνο του και χαριεντίζεται στα νερά της
λίμνης με άλλη νοστιμοτάτη δεσποινίδα.
Η αλήθεια βέβαι είναι ότι της ρίχνει και μία ολίγον υποτιμητική
ματιά, έτσι ένα λίγο αφ' υψηλού βλεμματάκι δε το διακρίνετε κι εσείς?
Όχι δε φοβάμαι. Του έχω εμπιστοσύνη του James, το ίδιο και αυτός.

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ - Η απόλυτη πίστη σε κάποιον για τα αισθήματά του, την εχεμύθεια, την ικανότητα οι άλλες του ιδιότητες
Τεγόπουλος - Φυτράκης

Εμπιστεύεστε ακόμη τους ανθρώπους? Ξεκινάτε καλοπροαίρετα ή με καχυποψία τις οποιεσδήποτε σχέσεις σας?

Ταξιδεύω Μόνος/η

2007-07-05T08:27:00.000-07:00

Η Pussy βρίσκεται σε παραζάλη. Μετά από τη σκληρή εκπαίδευση στα αγγλικά battlefields, το flirt με το James και την απόδραση με την Aston Martin η καρδιά της μαλακώνει με λίγους στίχους...

Που με πηγαίνει αυτό το φως

Αλήθεια που με πάει

Μοιάζει να φεύγει προς τα μπρος

μα όλο πίσω γυρνάει

Δρόμοι από χώμα κι ουρανό

Kαι θάλασσας αρμύρα

Πόσες γιατρέψατε πληγές

Πόσα για μένα πήρα

Ήταν να φύγουμε μαζί

Μα ταξιδεύω μόνος

ήταν ν' ανοίξουμε πανιά

Μα δε μας πήρε ο χρόνος

ήταν να φύγουμε μαζί

όμως πηγαίνω μόνος

Μόνος παλεύω τον καιρό

Κι όπου με βγάλει ο δρόμος

Πετάει και φεύγει βιαστικό

κι αυτό το καλοκαίρι

Έρχεται προς το μέρος μας

Κάνει πως δε μας ξέρει

Που μας πηγαίνει αυτό το φως

Αλήθεια που μας πάει

Μοιάζει να φεύγει προς τα μπρος

μα όλο πίσω γυρνάει

Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας

Αντιγραφή: Pussy Galore

Some times I feel I've got to run away...

2007-07-04T10:26:00.000-07:00

TAINTED LOVE

Some times i feel i've got to run away, I've got to get away

So I'll pack my things and go ( με την Aston Martin του James βεβαίως βεβαίως )

A domani

LIAISONS DANGEREUSES

2007-07-03T22:32:00.000-07:00

Το έργο : Κουαρτέτο του Heiner Muller βασισμένο στο επιστολογραφικό Μυθιστόρημα "Επικίνδυνες Σχέσεις" γραμμένο το 1782 από τον Laclos

Σύγχρονο όσο ποτέ

Δύο άνθρωποι που αλληλοκαταβροχθίζονται, αλληλοσπαράσσονται και αλλάζουν συνεχώς ρόλους και ταυτότητες. Εξαιρετικές ερμηνείες. Άρτια παράσταση.

Λυρική Σκηνή

Σκηνοθεσία: Bob Wilson

Isabelle Huppert - Ariel Garcia Valdes

Εσείς τι θεωρείτε επικίνδυνο σε μία σχέση ?

GOLDFINGER

2007-07-03T05:49:00.000-07:00

Pussy Galore: My name is Pussy Galore

James Bond: I must be dreaming

(At a Kentucky airfield, Bond observes a squad of planes flying in formation)

Bond: Talented chaps!

Pussy: They should be - I trained them. Come on.

Bond: You're a woman of many parts, Pussy.

Το ΧΡΥΣΟΔΑΚΤΥΛΟ έπαιζε ο Sean Connery, η καλύτερη για μένα ενσάρκωση του James Bond.

Για εσάς, ποιός ηθοποιός τον υποδύθηκε καλύτερα;