Ποιός ξέρει αν αυτό το άλλο ήμισυ της ζωής όπου
νομίζουμε πως αγρυπνούμε, δεν είναι ένας άλλος
ύπνος λίγο διαφορετικός απ' τον πρώτο, απ' τον
οποίο ξυπνούμε όταν νομίζουμε πως κοιμόμαστε;
ΠΑΣΚΑΛ
Ω θαλασσοθεμέλιωτα και ολιόσκεπα παλάτια,
Χτισμένα από τα σύννεφα της θερινής βραδιάς,
«Δεν θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα
σε ξένα αναστυλώματα δεμένο
ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο,
μα όσο ανεβαίνω, μόνος να ανεβαίνω.